Mesut Sav Şiirleri - Şair Mesut Sav

Yürüdüğün yol kendine değilse,yolu gözden geçirmelisin.

Mavi dalgalar savursun bizi.
Sevdamız vursun kıyılara.
Ve Ay ışığı dokunsun uzaktan
Saçlarının kızılına.
Öyle sarsın ki koların
Denizdeki maviden

Ben seni ilk gördüğüm gün sevdim.
Özür dilerim.
Yüreğimdeki çocuk koştu, sanasarıldı.
Özür dilerim.
Kalbimizde küllenen közü geri yaktım.
Özür dilerim.

Mevsimlerden maviyi severim.
Düşlerin sonsuzluğundadır yerin.
Gerçeklere sığdıramadım seni.
Özür dilerim...

Papatyalar topladım size.
Pencerenizden bahar eksilmesin.
Ben aşkınızdan eriyen mum,
Papatyalar üşümesin...

Rojem;
Sen papatyaları seversin.
Ve ben bilirim narindir papatyalar.
Seviyor sevmiyor diye iddaya girip,
Çiçeğini koparamam...

Payıma yalnızlık düştü
Kuru dalda kuş gibi
Üşüyorum üşüyorum...
Sanki mevsim kış gibi.

İçimi delen bakış gibi

Gökyüzü maviyse ve uçuyorsa kuşlar,
Kapama gönül pencereni.

Gözlerin yıldız aydınlığı,gönlüme rehber...

Kim demişçöpçü diye.
Bildiğin sokak ressamısın sen.