Mesut Sav Şiirleri - Şair Mesut Sav

İnsanın ak günü de kara günü de var LOYA.
Gel sımsıkı sarılalım.
Omzumuza rütbe yaparız göz yaşlarımızla.
Belki kurtarırız,aşk vatanımızı.

Acının fotoğrafını çekmekle, acıyı çekmek aynı kareye sığmaz LOYA.

Ma belle,
Sen yine bizim sokağımızdan geç.
Kaldırımlar bekler adımlarını.
Balon etek kıyafetinle,
Bacakların zarif Bizans sütunu.
Topuklu ayakkabıların ritim tutar,

Alita
Kopan takvim yaprakları
Sana kanat çırpıyor.
Bir adım daha...
Bir adım daha...
Yaklaşıyorum sana..

Rojem;
İdam mahkumu olsam,
Son isteğin ne deseler;
Beni gün ışığında infaz edin derim...

Maraş'ın üstü kale.
Bağlamam düştü yere.
Nice canlar gidiyor.
Mızraplar küstü tele.
Nice canlar gidiyor.
Yürekler döndü küle.

Değirmen arkındayım.
Feleğin çarkındayım.
Ezildim parelendim.
Gönüller talkındayım.
Oyyy Mari Mari Mari.
Erimez dağın karı.

Zemheri gecelerin yakamozuyduk.
Buz mavisi şarkılar yüreğimizde.
Sessiz çığlıkların yılmaz sesiydik.
En umarsız yalnızlık dokunuyordu,
Dokunuyordu göğsümüze.
Sevişirdi şiirler,

Yorgunum kaptan,mavilik denizlere kaldı.

Sen güneş gibi gülümserdin sabahlarıma,
Mavi renk dolardı pencerem...