Mesut Sav Şiirleri - Şair Mesut Sav

Rojem;
İdam mahkumu olsam,
Son isteğin ne deseler;
Beni gün ışığında infaz edin derim...

Maraş'ın üstü kale.
Bağlamam düştü yere.
Nice canlar gidiyor.
Mızraplar küstü tele.
Nice canlar gidiyor.
Yürekler döndü küle.

Değirmen arkındayım.
Feleğin çarkındayım.
Ezildim parelendim.
Gönüller talkındayım.
Oyyy Mari Mari Mari.
Erimez dağın karı.

Gökkuşağının altından geçsek,
Biraz mavi düşse üstümüze.
Sen mavi,
Ben mavi,
Gökyüzü mavi,
Deniz mavi.

Masmavi bir düştü kurduğumuz,
Denizler kadar derin.
Gökyüzü kadar uçsuz bucaksız.

Zemheri gecelerin yakamozuyduk.
Buz mavisi şarkılar yüreğimizde.
Sessiz çığlıkların yılmaz sesiydik.
En umarsız yalnızlık dokunuyordu,
Dokunuyordu göğsümüze.
Sevişirdi şiirler,

Yorgunum kaptan,mavilik denizlere kaldı.

Sen güneş gibi gülümserdin sabahlarıma,
Mavi renk dolardı pencerem...

Mavura'nın dumanı,
Yüreğinden yaralı.
Maçka'da sevda çekmek,
Zindandan da karalı.

Suya düşen ay gibi,

İnsan sevip sevince,
Elinin değdiği her yer güzelleşiyormuş meğer.
Şiir kitabını açtığında,
Bahar kokuyormuş meğer.