Yapraklar sararır, teninde solar.
Düşer toprağına gözden damlalar.
Durmadan anarsın eski günleri.
Hüzün mevsimidir,mevsim sonbahar.
Takvim yapraklarını rüzgarlar alır.
İntihara meyilli yaşıyoruz bu hayatı.
Bir rüzgar esende...
Bir dal çıtırtısı düşende.
Ha öldü ha öleceğiz...
Dünyanın en muazzam mucizesidir yalnızlık!
Tanrı ile konuşma fırsatı verir size.
Nasıl anlatır şairler dertlerini bilmiyorum.
Şiirce susmayı öğrettiler bana.
Martı kalabalığında kaybolmuş gökyüzüm,
Denize düşmüş sanki fotoğrafta ki gülen yüzüm...
Ben seni uzaklarda sevdim.
Ben seni yasaklarda sevdim.
Ellerim dokunmasa da sana,
Ben seni nefesim gibi sevdim.
Uzak yollar girse de araya.
Eksik yanımdın tamam sanmışım.
Gözlerine bakıp aldanmışım.
Gece-gündüz hülyalara dalmışım.
Ben bir tek sana kanmışım.
Umudumdun dağları aştım.
Hem sen şiirden anlarsın Loya. Özlemek iki kelime arası uzaklık. Kavuşmak cümle sonu noktası..^




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!