Merhamet İçinde Şiiri - Sabri Servetoğlu

Bir gül açar sessizce bağrım içinde,
Ateşim yanar dağlar duman içinde.
Bir çocuk ağlar ekmek derdinde gece,
Kardeşimdir o garip dünya içinde.

Sevdayı bir pula satanlar bilmez mi,
Gönül kıran huzur ile gülmez mi?
Aşkı oyun sanan kalpler gülmez mi,
Dertli gönül yanar kendi içinde.

Yetimin sofrası dert ile dolar,
Zalim olan bir gün hesabı bulur.
Bir lokmayı çok gören gönül kurur,
Merhamet gül açar insan içinde.

Leyla'yı arayan Mecnun nerede,
Sevda çöllerinde izler nerede?
Aşkı paraya satanlar bu yerde,
Kaybeder sevdayı zaman içinde.

Ey kalbi pas tutmuş, dünyaya kanan,
Emanettir beden, ruh ise uçan.
Bir gün sorar seni yaratan Sultan,
Sevap saklıdır hep gönül içinde.

Gül solsa da kokusu kalır dünyada,
İyilik yaşatır insanı ukbada.
Merhamet ekenler bulur sevdada,
Hakikat gizlidir aşkın içinde.