Meral Meri Şiirleri - Şair Meral Meri

Bugün öfkeli uyandım;
Suç işlemişlerin suçlarını gizleyeceği o kalabalık öfke gibi, değildim.
Ki zaten suça inandığım da yoktu artık...
Öfkeye,
Sakinliğe,
Sevgiye

Tam sevmeye
başlamışken
Bu giden onun kokusu;
Bana bunu yapmayacaktın
köknar ağacı.

Nisan 1918 Lyon da bir pazar sabahı güneyden gelen ılık rüzgar nasıl da ihtişamlıydı, sakin bir sabah, sarımsı ve az gri her yer,gözümün gördüğü her yer.. Sıcak bir kahfe istermisiniz Kont Bryan? Lütfen. Bugün herkes nere de Edmon? Efendim herkes sabah ayini için Fourvière Katedraline gittiler. Peki o halde teşekkürler, Efendim çok saygıdeğer madam Ange bugün sizinle önemli bir konu hakkın da görüşmek istiyorlar,saat kaç gibi randevü vermemi istersiniz? madam Angeye bugün onu kabul edemeyeceğimi ve çok önemli bir iş için kent dışına çıkacağımı ilet. Peki efendim. Bölüm 2 Ben bir Lyonnais olarak burda bulunmaktan onur duyuyorum beyler ve bayanlar burda bulunma sebebimizi açıktır ki, Bulunduğumuz savaş,şimdi sizler de biliyorsunuz ki bu savaşın sonlarına yaklaştığımız günlerdeyiz...

Bir hayal gerçek olmayı bekledi
Kızıl şaraplar döküldükçe.
Tüm ümitleri avuçlayıp avuçlayıp
Üzgün ve kederli sancılarla
"Yok olsanıza! "diyen Anna Pavlova,
Yaşamak çok bayat bir cümle size,

Öyle canım acıyor,ölesiye korkuyorum ki
İçim bu yüzden denizlerin dibi
Bu yüzden tozla kaplanmış dağlar gibiyim
Yapraklarım dökülüyor
Bir hışırtı içindeyim; hem ses var,hem sessizim
Yanıtsız kalan cümlelerden farkım yok

Bir kaplumbağa ya da bir salyangoz gibi, bir labirentin içinde olduğunuzda
Oradan yine de bir çita gibi çıktığınızı asla göremezsiniz
Çünkü biri yavaştır diğeri de çok hızlı
Ve ikisine de hayat diyemezsiniz
Sadece şöyle diyebiliriz: Evet,bir zamanlar benim de üzerimde bazı fotoğraflar vardı
Evet ama -şimdi hiçbiri yok, diyebilirsiniz

Hikayenin anlatmak istemediğim ama dayanamayıp anlattığım diğer yüzündeyiz şu anda...
Vaktiyle uzayın bir yerinde otokrasi adında bir kozmonot yaşarmış.
Sürekli yalan söylüyormuş, hikaye bu ya; yalancı çoban gibiymiş aslında.
Günler,aylar, yıllar geçip gitmiş.
Bir gün otokrasi şöyle bir karar almış, demiş ki halkına: Ey halkım!

Kucağınızdan o kedi sevdasını, saltanatını devraldım
Üstüm başım kedi yuvası,kucakladığım şiirler de öyle
Ve insanlara uzaktan bakar oldum
Çünkü yakınlıklarından aldım vaktiyle
Şimdi onlarcası içimde
İçinize girip yuvalar yaptım

Küçük küçük adımlardı
Kalbin yol aldığı sevgiler
Karanlıkların aydınca başladığı bu yerler
Kaçmaksızın kavuşan şu eller
Karışan kalpler ve sevgiler
Kanımızı canımıza can eden evler

...İşte böyle, su götürmez bu sarı yapraklar, dolar içine
Bedelini ödediğin her şey kadar.
Ama merak etme, incitmez seni,kırmaz onlar,dökmez,ve savurmazlar da
Saygılıca eğilir,diz çöker,ve tutar elinden
Bak,odana gelmiş senin gibi nice güzel sonbahar.
...