Meral Meri Şiirleri - Şair Meral Meri

Kızmıyorum hiçbir şeye
Sevdiklerime kırılmıyorum
Artık gitme vakti geldi biliyorum
Üşümeyeceğim
Ve giderken veda etmeyeceğim
Kuşlara,uçurtmalara dokunmayacağım

Sevgim, boşlukları doldurma heveskârı bir avcı değildi...
Alenen yaşarım ben; güzel ve doğrularla -tersi yönden de hiç korkmaksızın...
Sevdiğim kadar hesap istemesini bilirken vermeyi de bildiğim kadar hürriyet dolu -doludizgin yaşarım ben;
Çünkü benim sevgi anlayışım kırıntılardaki ayrıntılardan daha fazlasıydı...
Demek istiyorum ki; profesyonellik ve amatörlükle ilgilenmiyorum...

Simit,ve evde pişirilen sevgi çayı,
Aile poğaçası,geniş aile kurabiyelerini,
Dertli çaydanlıkların dost türkülerini,
Odun sobasının uyurken bize göz kırpmasını,
Yağmurların çıkardığı kuş seslerini,
Sislerin bir yanıp bir sönen ateşleri anımsatmasını,

sana güzel vedalar getirdim;
sonbaharın yapraksız dallarından,
kışın gözyaşlarından,
sonların hazin dilinden,
ve mecnun'un kervanından-
leylâ'nın kalbinden...

Ya önümüzde iki seçenek olmasaydı?
Ve tam ve sağlam ölümün dahi doğumdan hiçbir farkı olmasaydı...
Yine de diyebilir miyiz, "her zaman bir seçenek vardır"
Peki ya, sürüklenmenin önüne geçecek hiçbir seçenek kendinle beraber başkalarını da iyileştiremiyorsa...
Ve güzelleştirmiyorsa.
Ve çirkinleştiriyorsa...

Arada sırada çapalanmış bir toprak gibi,hissedebilirsin kendini
Ve seninle öğünen bir aşk da olmayabilir
Onlar ormana kaçışan fareler gibi,de olabilirler
Ya da birer kaplan
Onları çerçeveletip duvara asmak
Ve her gün yüzlerine bakıp küsmek yerine

Ben onca kalp ağrılarını,
Kırıklarını terkip ettikçe,
O hali bir bakışla yaklaşırdı
Resmime.

Mavi mendil elinde

Bak,
Ben var ya ben;
Ben hayatın yarısını ölmek istercesine-
Yarısınıda mapustan çıkmışcasına, özgür yaşarım...
Ben mi yaşarım sadece?
Hayır, hepimiz böyle yaşarız;

Kış en çokta kartpostalları severdi
Öyle vakti bitince tam bir teslimiyettle sunardı kendini ikindiye
Akşam olmaktaydı artık, bu kuşların bir yerlere gidişi vardı
Vazolara giriyordu bu yağmura sarılmış gözyaşları
Biliyorum kış gibi algıladınız beni
İçiniz titredi,belki de irkildiniz çitlembik ağacı gibi

Melekler ve Şeytanlar Hüzünlü bir gün gibi tıpkı; İkisi de,yabancı Varlıkları kalıcı.. Aslında anlatacak çok şeyim vardı İçimde biriktirdiğim tozlu mısralar, Ölüm meleği kapımı araladığın an Anlamıştım sanki,tatmış gibi daha önce ölümü, Yok olmak gibi bir derdim yoktu Var olamak, hiç kimse gibi Kalmak yeşermiş ve solmuş hazan yaprağı gibi Ellerim cebim de,ıslık çalıyorum Rüzgara inat bir melodi.. İçimden bir şey gelmiyor Aslında okadar doluyum ki, nefesim yetimleşiyor. Duvarda ki, tablo boynunu büküyor Hadi beni resmet,hayat ver Sun beni, mercan renkli gözlere İçimde ki,şeytan izin vermiyor Sus sus sus,işte tek dediği bu Susmak.. İyilik meleğim can çekişiyor Öyle ağır bir yara aldı ki hayattan Şapkalar,mantolar gözlükler,perdeler Kapatmıyor gündüzümde ki,gecemi.. Savaşmak için yaşayacaksam eğer, Barışın asla kurumayacağı bir coğrafya isterdim Nil kadar derinlerde,akmak isterdim En maviliğinize.. Ne melek,ne şeytan Ben olmak isterdim saf sevginiz de, Mavi kanatlarınızdan akmak isterdim Tüm sihirli sözcüklerinize... Meral Meri 18.04.12.