Meral Meri Şiirleri - Şair Meral Meri

Karamsar olma der şair;
Der demesine ya,o da bilir karanlıklarımızı.
Kimseler gelmesin,görmesin acılarımızı, menekşe kokulu
Hanımeli kokan ellere varıştı seninkisi,
Meçhullerini sırtlanların yemişi gibi
Acıların avcılara yakalanmışlığı gibi,

Sana dair neyle dolarsam dolayım;
Öfke,özlem,sevmek,
Hayır hayır sevmemek,
Tabii ki sevmek gibi, bir sürü duygu çarpışmaları arasından sıyrılıp
Kendi memleketimden sana tebessüm ederken buluveriyordum kendimi.
Elimde bir demet kır çiçeği, ve mor-pembe ufuk çizgilerini elde ederken gökyüzü

Esenlik seyircisi ne yapsın, onu da ıskalayan var; direnmenin ortasında, felaketin içinde...

Merdivenler
Eşsiz güzellikteler
Ruhun yansıması derler
Aynalardan da eski merdivenler
Lakin yalnız yaşlılar inceler.

"Daha dün yemyeşildi
Şuradaki güzelim otlar
Şimdiyse saman sarısı
Yalnızlar."

Yiğide sormuşlar; "Sizin oralarda da bizim buralarda olduğu gibi
kirazlar tatlı mıdır? "

Yiğit cevaplamış: " Âhû bir yaz gelir de,ecel gelmezden evvel,
vakitlice gelen gençlik gibi tatlıdır kiraz." diye yanıtlamış.

Ne güzel bir yüreği vardı,
Elemsiz ve yalın bakardı;
Vakitli ve vakitsiz bu deli çağ...
İnsan mıydı?
Nasıl bir yüreği vardı? ..

Hep aynı teranenin aynı parçasını eksikliğiyle örtmek üstümüze;
Apaydınlık ne de aykırı giyinmek,vazgeçmek kendinden hayır hayır,gelmek kendine,
Kalmak kendinde.
Ama imkansızmış gibi algılıyorsunuz kendinizi,
Ne çıkar.
Kara şövalyenin siyah incisi değilsiniz sizler;

Gördüğün her şey bir oyundur dostum
Ölüler kadar görüldüğü yoktur yaşamın
Kim bilir belki de hiç yapaysız ve çarpık
Hayatı solumamışsındır
Aydın ve vurulmamış kanatlarınla
Ne güzel nefes alıyorsun sen dostum

Bırak git beni! - diye İnler gök gürültüsü.
Dumanı tüter sen aşklarımın her bir parçası,
Biraz bak bana! desem Senin dudakların büzülür,
Gözlerin dolar,gökyüzü boşanır saçlarıma değin.
-Sonrası yoktur- dersin ve eklersin beni
Başka maceralara.