Meral Meri Şiirleri - Şair Meral Meri

"Bizi bilenler geride kalınca bilmeyenlerle bildiklerimizi yaşayamamak nasıl bir sahipsizliktir,ah, bilemezler...bilemezler bunu! "

Sahi, sizde biz gibi,azalmış mıydınız,acı çekerek birleşip biz gibi?

Kafamızın içinde
Her gün bir çok
Masallar doğurtup
Sonrada onu
Sokağa bırakıyoruz,
Dilensin diye.

Biraz duygusalız,biraz hiç kimsesiz
Yaşlanmışız biraz-tam ortasındayız baharın
Yeşermeye uçurtmalar uçuruyoruz
Çiçeklenmişiz büsbütün
Biraz Hikmetiz burada- biraz Süreya
Daha maviyiz böylece- işte giderayak

'...Suyun gücünü unutunca
Ağaçların kralı ilan etmişti kendini
Hevesime aldanan saka kuşu...'

Şu anki huzurumun içinde
Büyük sessiz çığlıklarım var.
Birikmişim,
Kimsesizmişim;
Çünkü çocukluğum çoğaldı.
Azalmışım,

Gizli saklı bir bağa ihtiyaç duyan bir bahçe göremezsiniz.
Tıpkı birikirken azalan birilerini de görmek istemeyeceğiniz gibi...

10.04.15.İstanbul

Ben insanlığımızı şöyle değerlendiriyorum Moris,
Ezik bir zambak gibi ,çok pahallı ve aynı zamanda da sıradan bir olay gibi duruyorduk; ötede ve beride...
Yaşadığımız çirkinliğin adına gelince: Gizleme çabasındaki sarhoşluğu gördüm
"Ama ben ayık değildim ki" demek kadar ucuz ve vurdumduymaz... a, pardon ama- namussuzca ayıbı dibine kadar yaşıyorduk diyecektim.
Anlatabildim mi, Moris?

Umutları taşıyabilir misin kalbim?
Bu kovalar dolusu umudu, yaşlı yağmurlara mı defnedeceksin?
Canını mı yakacaksın?
Ama olmaz ki, yuvam acır sonra,kanarım bir sel gibi gözünün çukuruna.

'Kuvvetli,kendini beğenmiş,az öksüren,zıplayan,zıpladıkça uçabilen aşklarım var mesela; kanatlarım yaralıyken daha sağlam,daha aşık uçabilen.
Yine de hak verdiğimden değil,onu böyle kurtarır gibi delice övüşüm; kaybolmaktan yeğdir diye seçtim onu kendime; aşkı dost bildiğimden yani...'