Meral Meri Şiirleri - Şair Meral Meri

Şiir şiiri doğuran ana rahmine benzer.
Her kalem yazar ama her kalem hayırlı evlatlar doğurmaz.

Şimdi upuzun bir susuşsun yağmurlarımda
Şimdi hatıralarımın ağladığı gökyüzü
Yüzsüzsün de ayrıca
Ayrılıksın düpedüz
Karnımdaki ağrı
Sesimdeki ağırlık

Şikayetçiyim hakim bey!
İnsanlığımdan şikayetçiyim;
Eh,bana da artık bir altın portakal ya da değişmez o müebbetten verirsiniz-
Verirsiniz öyle değil mi?

Sen sisler içinde uyuyan bir perisin
Benim geçmişimdeki yansımamsın
Olduğum yerden ayrılamıyorum
Sende sisler içinde uyuyorsun
Bilmiyorum adım atamıyorum bize
İkimizde bir çok şeyi kaybettik

Bana minicik güzellikler getir güzel peri
Asya'dan olsun; tüneyen ötücü kuşlardan
Dalları kesilmeyen, yuvası bozulmayan
Eşiyle uçarken vurulmayan
Şakayık çiçeği gibi,açarken
Çalıkuşuna benzeyen kuşlardan

Şerbeti dökeli çok olmuşa benzer
Elalemin dilinden
Masum bir yaşam
Saniyede kaça benzer
İnancınla bir hesapla

Bir gün adamın birine sormuşlar:
"Düşman olmak mı daha iyi, yoksa düşman edinmek mi? "diye

Adam: "Her dostluğun düşmanca bir öğüdü- her düşmanın da dostça bir öldürüşü vardır." demiş.

Seni üçüncü gökkuşağının altında bekleyeceğim.
Ama mavi patikalı yoldan gelmelisin bana;
Elinde turuncu çiçeklerin olmalı,
Sürgün edilmiş kalbinle bulmalısın beni.
Seni üçüncü gökkuşağının altında bekleyeceğim.
Ama önce denizaşırı yıldızları taşımalısın sevgine,

Vakit sağır bir çocuktu...
Ocak, ağlardı beşiğinde,
Şubat'ın ninnisi uzaktı ona.
Vakit dilsiz bir çocuktu.
Sustu Mart; ayazlı gecesinden kalkamadı,
Üşüdü ve düştü ölümün sevgisine.

Size anlatabilirmiyim benim gözümden bir günü?

Safran sarısından yoksun boş evlerin istiridyeye yüz sürmüş duvarlarından resimler çekti gözlerim,
derken,
gecekondu mahallesinin sonlarına doğru gelmişim
kelepir bir ev irişti gözüme.