Meral Meri Şiirleri - Şair Meral Meri

Sen çocuğum sen
Sen en güzel ve en parlak çağın yaşındasın
Olmamalı hiç gözyaşın

Sen çocuğum sen
Sen en umutlu -en unutulmaz buluşmamsın

Gözlerin açık yeşildi
Ve dünyayı gökyüzüne taşıyarak
Hayal ediyordun.
Çünkü olduğun yerden bakmak sınırın vardı...
Şimdi ne fazla ne eksik ne de çok
Görmek,ayırmak,toplamak

Hiçbir söz bulamadım o mavi adada
Bıraktığım dediğin sözler çok uzaklarda olmalı
Derin mavilerde bulamadım
Gözlerinde bulamadım
Kalbinde bulamadım
Gözyaşlarında da

Uyanmak
Rüyalara gitmek
Yürümek, eski adımlardan arınarak
Düşüncelerin dağınık yatak odasından çıkmak
Rüyalara gitmek
Çoraplarını unutmadan

Biliyorum bana tekrar tekrar aşık olmak istiyorsun...
Ben ise tekrar tekrar kaybolmak istemiyordum...
Aramızdaki fark ise şuydu;
Birimiz elde etmek istiyor, diğeri ise o ben oluyorum işte,
Olanla yetinmek,anlıyor musun?
Olanla yetinmek.

Savaş bitti,her şey yok oldu.
Ama biz buradayız; yeniden başlayacak gücümüzle birlikteyiz.
Evet,şimdi yenilmiş gibi gözüküyoruz,kış kanatlarımız kırılmış gibi
Ama her yer beyaz,her yer barış.
Umutlarımızla, korkularımızı öldürüyoruz!
Çünkü yaşamak için çabalamak-

Vakit varken benimle sonsuza dek güler misin?
Vaktini alıp vaktime ekler misin?
Yaşlı ruhumu alıp gençleştirir misin?
Bilmem ki sen her mevsimi sever misin?
Ben hepsini ayrı ayrı çocuklarım gibi severim.
Çünkü yaşamak,yaşatmak kadar güzel!

Onların yalanları başkalarının güzellikleriydi...
Elleriyle dokunsalar,yürekleriyle dağılacaklardı.
En güzelin çevesinde dolanıyorlardı...ateş böceği gibiydiler.
Ama aslında kelebeklere özeniyorlardı,hayır hayır,tam olarak kelebek gibiydiler...
Çünkü kelebekler özünde kısa,ama edalı yaşarlardı.
Onlarsa özünde sevgiliydiler...

Onların yalanları başkalarının güzellikleriydi...
Elleriyle dokunsalar,yürekleriyle dağılacaklardı.
En güzelin çevesinde dolanıyorlardı...ateş böceği gibiydiler.
Ama aslında kelebeklere özeniyorlardı,hayır hayır,tam olarak kelebek gibiydiler...
Çünkü kelebekler özünde kısa,ama edalı yaşarlardı.
Onlarsa özünde sevgiliydiler...

Bir tarafım bir tarafıma denk değil
Bu sergi doğduğum günü hatırlayamaz belki
İçinde yekpare çadırlarla süslenmiş kumsallar
Onun dışına tek edilmiş
Denizler varsa sevgim yine benim
Bir elim diğer elimden habersiz