Meral Meri Şiirleri - Şair Meral Meri

Çağırma en kötüyü
Güzeli bilirken
'Bu cesetler bana ait değil' de
Gülümsemeyi bilirken,devam et
Kararlı ol,ve cesaret göster,yakala onu

Olmaz da değildi ama
Her şey birden çok hızlı gelişti
Ya da ben çok ağır bir çakıl taşı masalı
Bir su birikintisine bile ait değilmiş gibi
Olduğum yerden kovulan da değil ama
Sahibi de değilmişim gibi

Sevgilim,
Bu yalnız geceye seninle doğduk.
Ellerimiz; yaprakların çekip gitmesi gibi bomboş kaldı.
Biliyorum, tütün kokuyor şimdilerde gökyüzü.
Kayıkhaneler sessizleşti.
Şiirlerin bahçeleri çiçeksiz kaldı.

Adam var gücüyle bağırıyordu!
Sesinin cılız halinden uzak.
Saklandığını çok sonra idrak ediyordu,kendince yenilmiş
yitik bedeninde.
Adam olanca gücüyle bu kez de susuyordu;
Sesini çok daha evvel kaybettiğini bilmeden!

Ben de sen de bir nohçoy değil miydik?
Aşk nerede kaldı?
Yoksul bir düşmanın içinde mi saklı?
Yoksa öldürülmüşlerimizin zihninde mi?
Terek ırmağına mı saklandık yoksa,
Bulamıyorsun hiçbir yolla kinle bizi;

Oturup bir akşamüstü
Bir şiire,bir güzel şiire
Bacak bacak üstüne atmışız
Bir bardak çay ile temmuz ortasına giderken
Böyle bir Türkiye,faslındayken...
Cehennemi gören kelebekler gibi,ölü idik.

Gözlerin,gözlerin ey kadın,
Gözlerini sen de çimen sevdalarına uğurlamışsın belli
Nefes alıp vermenin dünyasına da diz çökmüşsün,o da belli
Kırılmışsın,ve kalbin ağaç dalı günlerinde kalmış,
Yoksulsun, o kadar ki; yenilginin kucağına
Serbestçe başını eğmişsin,o kadar belli ki;

O eski günler -yeni günleri özler mi, bilmem küçüğüm.
Ama ıtır çiçekleri vardır,bilirim;
Onlar yalnız haziran ve temmuz'da açarlar çiçeklerini,
Ve kalpleriyle aşarlar engelleri,bilirim.
Yani "yaşasın" demek için değil de
Yaşamak için yaşarlar küçüğüm.

Çın, çın, çın.
Çın akşam, çın ayaz, çın sabah.
Üç kişilik bir dünyada üç hayat;
Yalnızlık, mutsuzluk ve umutla kucaklaşmak.
Gemlik'te bir öykü sofrasında 1950'li yıllar konuşulurken;
İncecik, esmer bir zeytin deniz kıyısında güneşleniyordu.

Çiy .. Su damlacıkları
Ayrıntıları unutturarak bakmamı sağladı
Mor çiçeğin köklerine ulaşan suya dokunarak
Kardelenin ağzını açıp gönlüne yolculuk ederken
Buldum kendimi ben
Bir sürü tepecik gördüm