Meral Meri Şiirleri - Şair Meral Meri

Ne güzel yaşıyorum ben sizi
Çektikçe bir deniz gibi sizi içime
Çocuklarım,evlatlarım
Canımın ta yarısı gibi
Seviyorum sizi
Şiir yüreğinizden

Seni gidi hüzünlü sevimli bekleyişli beklentili dünya;
Sana da kocaman sarıldım...
Ama gidenlerdenim işte...
Kısa Kent Şiirleri

15.01.16.İstanbul

Kaç kere sana doğru yürüdüğümü hatırlamıyorum
Kaç kere kendimi kaybettiğimi
Ve kaç kere kendimi bulup sen oluşlarımı
Hatırlamıyorum,
Çünkü bunları dönüşümlü olarak
Yaşıyorum.

Seni özlüyorum, özlüyorum, özlüyorum
İçimden geçen cümlede ıslanmak nedir bilirsin sen
Yanmıyorum hayır hayır
Islanıyorum,ruhum ıslanıyor sırılsıklam filan da değil
Bildiğin aşıklar gibi ıslanıyorum sana.
Özlüyorum, özlüyorum, özlüyorum

Çok tenha bu geceler,
Çok aşık.
Bildiğinin de dışına çıkamayacak bu serçeler
Ah,bu gecelerin içi dışında kalmasın!
Gör bak,aşk neymiş geceleri o zaman!

Küçük serçe;
Yakınları bile bile uzaklara aşık olur mu insan?
Peki,uzakları bile bile yakınlara ait olur mu insan?
Söylesene küçük serçe?
Çiçeklere-gülenlere-ağlayanlara-unutulanlara-
Bulutlara-mavilere-yeşillere

Karanlıkta kalmış olabilirim,
Bu benim gündüzsüz kalmış, olduğum anlamına gelmez...
Söz gelimi aşıkta olmuş olabilirim,
Yeni ve kusursuz sevgilimle seviş edebilirim.
Bu benim hayal gücümün yeteneksizliği, anlamına gelmez.
Hayat derin bir nefes kadar, yakışıklıdır bebeğim!

Yalın ayak bir çocuk gibi kaldım ardında,
Yetişememiş bir anne sesi gibi.
Bilirsin sen beni,öyle uzak bir kentim kendime.
Aslında hepimiz uzaktık kendimize...
Ölüyorduk,
Ölüyorduk ve tüm gerçeklerimizi

Rakibin olmadan asla
Yarışı kazanamazsın
Artık geriye bakmadan
Nasıl oldu demeden
Tanımalısın kendini
En küçük kuşku

Bizler kayboluyor olmanın dahi farkında değildik
Kaç kez karanlığı aydınlık yaptık? diye,düşündüğümde
Sokak lambalarının bizden daha verimli çalıştığını gördükçe
içimin içiyle hiç buluşamayan kısmı,nasıl da acımıştı!

"Sadece sen! " diyebilmiştim.