Meral Meri Şiirleri - Şair Meral Meri

Küçük kızlar hep suskundular, Küçük erkeklerde.. Gamlı Baykuş gibi hüzün ırmağında her biri, Her biri ağlamaya,acıya alışkın! Bu hayatta her zaman,giden olacak... Bu yaşamda her gün birileri doğacak... Her birimizin, binlerce sırrı var; Her birinin, bir insanı var, Bir yerlere ait... Dilden kalbe, kalpten söze düşüyor... Küçük kızlar ve erkekler, oyun istiyor; Burda acıya susamışlık yok! Oyunlar var,uçurtmalar,rüzgar gülleri. Sır yok,acı yok tek sevgi var... Anneler ve Babalar bir süre bizimle; Misafir gibi,her bir sevgi misafir... Soframızın, cam sürahisi; Kırılmamaya yeminli,zaten vazolar hep kırık tı... Kadınlar ve Kocaları; Bugün söz verdiler,her birin de çiçekler... Bugün hastalıkta ve sağlıkta yeminlerle,düğün eylediler; Küçük Nedimeler eşlik etti... Hayat kısaydı ve anlam yüklemek için bir neden,aramak olmazdı Nedene gerek yoktu ki,neden ve anlam bizdik çünkü. Şair Meral&Meri 12 Temmuz 2011 Salı

Kadın gölgesinden çekinir gibi ürktü
Salt bakışlarını çevirdi ve kendi yansımasına eğildi
Ablukaya alır gibi avuçladı gölgesini
Boyuna kendi kendine dans ediyor,hiç durmuyordu
Sanki gökyüzünden bulutlar eteğine doluyor
Havalandıkça havalanıyordu.

...
Bazen o kadar güçsüz oluyorum ki keşke gönlüme ait bir dayanağım olsaydı diyorum, keşke.
Kendim için ilk kez güçsüzlük çekiyorum,ama aşk için engel tanımazmış meğer kalbim, bunu da öğrendim.
Bu hissin verdiği ışığı tanıyorum.
Yabancı değilsin bu yüzden bana. Seni tanıyorum.
Şimdi kaybolurken biraz şarkı söyle lütfen bana...

Bırakın gerçeği!
Benim hayallerim bile henüz kurarken yıkılıyordu.
Yaşamak şöyle dursun! ..

Deniz Fenerine Yolculuk/Yokluk

Bir ekim günüydü
Işıklar Fransa'da söndürüldü
Tüm caddeler loş bir hava içersine girmişti
Oracıkta başımı gök siyaha yükselttim
Tüm rakamlar özelliklede yedi rakamını gördüm
Sonra iki yanımda zırh içersinde birer gövde belirdi

Sanki hiçbir şey olmamış gibi,
Sen gelmemiş
Ve ben hiç doğmamış gibi,
Sildim evveli.
Ama silindim mi,işte o muamma...
Velhasıl güzel olan bir şey var...kuşlar hafiftir,bilirsin.

Bir ses var duyuyorum,görüyorum,
Oldukça yakınım, üşüyorum,
Yaprakların hışırtılı sesi kulaklarımı kemiriyor.

İçimde ölüme yakın bir ses var,
Kayboluyorsun,hayat kayboluyor,

Gece yarısı olunca,
Kainat dillenir;
Sizce dinlenişe mi geçer ruhlarımız?
Yoksa daha bir hoyratlaşır mı?
Ruhlar yorgun bedenlerden sıyrılarak;
Gecenin siyahla, mavisi arasındaki çizgide buluşurlar.

...
Belki bu kadar siyah ve beyaz kalmanın bir anlamı vardı;
Bir köşesine oturup dünyanın izlemekti asıl feyiz.
Belki onlar renklerin cömertliğini ağır çekimle idrak edebilme yetisine sahipti.
Kim bilir,belki bu azınlık Nijerya'dan bir gülümsemeydi,
Belki Kamerun'da bir sarılıştı,

Uyandım,
Ve gökyüzü sen mavisiydi.
Güneş sendin.
Yokluğun değil can,
Varlığın çok uzakta kalmıştı...
Baktım atlasa yerin ben de