Konya doğumlu.Öğretmen.Yalnız bir adam.
Bir gölge geziniyor üstümde
İnce bir rüzgar gibi düşüncelerimden
Satırlarımda bir güfte narin
O saf o temiz sabah melteminden
Soluğunu duyduğum bir yabancı geziniyor
Akşam kızıllığının büyüsündeki sokaklarda
Bu mevsim kayboldu kalan ümidim
Bu mevsim yarama tuz basar rüzgar
Bu mevsim ılık bir güz yağmurunu
Sokak ortasında yüzüme atar
Toz tutmuş her zaman geçtiğim yollar
Bir gemi kalktı ruhumdan
Sonunu düşünmeden
Sessizdi ortalık
Durum karışık, karmakarışık
Yağmur bulutları yaklaşıyor gönlüme
Umudun bittiği yerdeyim
Gene susmaz içimdeki fırtına
Kendi söyler kendi dinler boşuna
Dediğini duymayanlar aşkına
Rüzgâr yine eser kendi başına
Sözü desem karşımdaki işitmez
Kızıl akşamüstü ağlıyor gene
Seni arıyordu seni Süveyda
Yalnızlığı ufuklardan yüzdürdü
Yalnızlığı kovalayan Süveyda
Mor salkımlar yollarında yaralı
Ağır ağır geçiyor trenler üstümüzden
Rayların söylediği şarkılarda güfte yok
Sisli bir akşam üstü o boğuk o hazin ses
Dağıldı kaldırımlarda kediler köpekler
Bu dünyanın gecesi gündüzünden ağırdı
-Umutsuz bu beton şehirde seni unutmam
ıtır kokuları duymuyorum atlar yok
yangınlar kavurmuş yüreğimi
bu eller diyarında yok hayat yok
Al yazmaya şiir yazar sıralar
Her güzele meyil verir yaralar
Divane mi deli midir şu aralar
Akıllanmaz deli gönlüm uslanmaz
Güzellere cilve yapar sarılır
Elime alınca gönül sazımı
Yar benden elmanın alını ister
Gelenden geçenden bir selamımı
Yar benden selamı kesmemi ister
Dağda öter kuşlar adını söyler
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!