Boynum büküktür, yağan her zerresine
Gözüme dolarken acı, rengi: beyaz
Efkârlansam da sözüm gitmez tersine
Bilendim, senden korkmuyorum ey ayaz!
Köz bağlamış sızın, kıvılcım saçar
Tenim, canım küle döner, bilesin!
Uykusundan yaram gözlerin açar
Ansızın ışığım söner, bilesin!
Bir adam düşünün nefsi önünde
Gönlüne paçavra bir bez bağlamış
Bir adam hayatın sınav gününde
Kapıyı açmaya küsüp ağlamış.
Koyu karanlık
Tetikler doğum sancılarını
Zembereği boşalırcasına itekler
Zaman trenini
Uzun bir yol katederken, ses verir
Sabahı ötelerden getiri bize.
Neden karın kalkmaz ey gönül dağım?
Sökün edip gelen çığın öldürür
Ekin eksem; bitmez, biçmez orağım
Başı boş başaklar düşman güldürür
Mihnet etmem daha, sineme ardır
Yücelerden gelen sestir
Tut elinden havan estir
İşte budur benim babam
Dünyam ısıtan nefestir
Korkum biter geldiğinde
Ellerinde merhametin biriktir
Lal olan dillere çal benim için
Sabahı geceme alıp ta getir
Uzak ve yakında kal benim için
Duamda ki hüzünler gülkurusu bakışlarından
Hatıralar mahzenimdir, muamma katar gözlerin
Süzülürken gözyaşlarım diriltmeye bozkırını
Bakarken ufuk ötesi sana, gönül hep ilham alır
Bıraktığın izlerinde ihtişâm, intizar ve hüzün var
Titreyen alevlerin ritminde gece, üşür sensizliğine
Dört mevsim gibisin yâr, her anın soylu nöbet
Ezelden ebede arayışımsın benim
Gökler karar kılmışsa eğer yitirmez vatan seni
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!