İçimden delice rüzgârlar eser
Savurur gönlümü yâr diye diye
Hasret yükler bulut,yağmurlar küser
Kavrulan toprağım yârdan hediye.
Melteminle dol yüreğime nolur!
Nahif sesin huzur veriyor bana
Tebessümle dağarcığını doldur
Bakışınla düşmeyesin yabana.
Ya Rab!
Boğuldum bu çağın tuzaklarında
Vurdular en ince yerimden
Sardılar dikenli kundaklarına
Kapına geldim
Gönül oku delip geçti bağrımı
Talan oldum, ortada kaldım, garip
Kâm almadan hüzün yuttu çağrımı
Belaları düşlerime devirip
Kalakaldım, yâr dediğim bi-vefa
Yangın sirenleri uykumu bölen
Ben mişim, yıllardır içimde ölen
Alevler içinde yanıyor şiir
Üzgünüm, tutuşan benim ey şehir!
Sevgili!
Tanıksız olan yolcuyum, menzilim oldun benim
Gurbetin burukluğuyla ruhuma doldun benim
Sevgiden söz etmek için döner içimde aşık
Yâr Çeşmine dokunmaya bütün yollar dolaşık
Yenilgi rüzgârları mı
Aşk kapımı tırmalayan
Yaylım ateşine tutulmuşken ellerimiz
Şehrin baygın gözlerinde
Esir düşerken kalemim
Boynunda urgan izleri
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!