Elveda
Korkumun baş müsebbibi
Gurbet yüklü gözlerin elveda söyler gibi
Izdıraplar denizimde dalgaların efendisi
Yenilgimin kavgasında aşkımın gür ifadesi
Sevgili!
Bu gün yine hicran kapısın çaldım
Adımlarım ağır, yükümden; yorgun
Çaresiz bir derdin gölüne daldım
Her kulaç sürükler sevdama; vurgun
Feleğin tokadı şaklar yüzümde
Sıradanlaşan yanım geleni anlayamaz
İçimdeki dervişin yüzündeki tebessüm
Gönlümün toprağını terk ediyorken ayaz
Uzun soluklu bir yol, müjdeyle çarpar göğsüm
Sürgünüme doğru yol alır gönlüm
Yolumu kanatan dikenler ağlar
Vuslatım bezetip götürür ölüm
Özlemi bahtıma çekenler ağlar
Nöbetimle gelen aşkın davası
Elif,Lâm,Râ
Elif, ol, ihtişam yüklen kalbini,
Lâm'a sarıl, anne şefkâtin hisset.
Râ, ile soyluluk gömleğini giy,
Şeytanın okuna oluversin, set
Kerem,Aslı kıskansın
Sevgimizin adını
Seher yeli taşısın
Gül kokulu tadını
Leyla'yı hüzün sarsın
Kar düşer düşlerimin en ücra köşesine
Çığlıkları sineme çarpan çiçeklerimdir
Prangalar vurulur yayılan neşesine
Yaprak yaprak dalından kopan çiçeklerimdir
Dağlarımda dumanlar gurbetimi saçıyor
Tutunmak, bunca diken arasından kanatarak elleri
Saflığıyla ömrümün bahçesinden tutunarak gülleri
Yutkunmak, garibanlığını yaşayan sevdakâr gönlüme
Yürüyor, geleceğe doğmak için tutunarak ölüme
Kurudu dalında meyve
Soyumuz can çekişiyor
Yenilgi yaşıyor hane
Umut Kaf’ta bekleşiyor
Basit bir şenlik uğruna
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!