Sana özel tahsisle, verilen beşer ömrün;
Tapusu Yaratan’da, nefeste “an” kiracı!
Yaşanacak tam liste, verilen sefer emrin;
Tapusu Yaratan’da, kafeste “can” kiracı!
Tepeden tırnağa dek itinayla örülmüş,
KIRKINDAN SONRA
Nasıl tarif etsem, nasıl anlatsam?
Yollar karışıyor, kırkından sonra!
İnsanlık halidir, kime kavratsam?
Yüzler kırışıyor, kırkından sonra!
KIRK ÜÇ YILLIK HASRET
Gün gelir de bir gün soran olursa,
Bir zamanlar “TÖL”de varmış desinler!
Bu mecnun halimi yoran olursa,
Tokat’a gönlünü vermiş desinler!
Keşke demeden önce al tedbiri,
Nefs için kimsenin kalbini kırma!
Kristale benzer olmaz tamiri,
Nefs için kimsenin kalbini kırma!
Sanma ki o sade bir et parçası,
En sondaki sözünü, en başından başlasın,
Kırma kulun kalbini, sonra üzüleceksen!
İster oysun gözünü, isterse bağışlasın,
Kırma kulun kalbini, sonra üzüleceksen!
Emin olur insanlar, durur isen akdinde,
“Kişinin helaki kendini beğenmesidir…” (Hz. Ali r.a.)
Marifeti menkul bilse kendinde,
Nefsini beğenen helake gider…
Hem beşeri hem de Allah indinde,
Nefsine güvenen helake gider…
Kısmet etmişse sana, uzaklardan el getirir!
Eser dağdan tepeden, enginlerden yel getirir!
Boşalır sağnak, sağnak; derelerden sel getirir!
Zerresini kaçırmaz, yeter ki dilesin Rabbim!
Kısmet etmezse kula, bedeninden el götürür!
Üstünden atınca eski gömleği,
Değiştim diyerek kıvırma şimdi!
Beden aynı beden, işte örneği,
Tozpembe giyerek kıvırma şimdi!
Dürüst ol azizim dürüst ol biraz,
Ozan görse kesilecek soluğu,
Etrafını göremeyen göze bak...
Serbest diye dolduruyor oluğu,
Edebiyle söylenmeyen söze bak…
Fark etmiyor ne bulursa yiyenler,
El kapısı görmeden hakir görme evini,
Kızım sana söyleyim, gelinlerim anlasın!
Yük altına girmeden sakın yerme erini,
Kızım sana söyleyim, gelinlerim anlasın!
Öncesini düşünme vururken nacağını,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!