Mehmet Şahan Şiirleri - Şair Mehmet Şahan

PÎR-U PAK OLUR

Sabahın fecriyle koşan ırmakta,
Beş defa yıkanan pîr-u pak olur.
Mevlâ’nın ecriyle coşan ırmakta,
Beş defa yıkanan pîr-u pak olur.

Hayat kısa, görev ağır, fırsatlarsa geçici;
İpin ucu kaçtı ise pişman olmak nafile…
İster bağır, ister çağır, olmadınsa seçici;
Ömür kuşun uçtu ise pişman olmak nafile…

Darda kalır, dara düşer, yok bahtiyar olanı,

PİŞMELİ

Maşuk için aşka kapılan gönül,
Aşığın özünde, korda pişmeli!
Sevda kapısında yapılan gönül,
Aşığın özünde, korda pişmeli!

ÖZÜ KIZARTIR

Yoğrulan hamuru saca vurunca,
Leylâ’sından korkan yüzü kızartır!
Savrulan umuru taca vurunca,
Leylâ’sından korkan yüzü kızartır!

ÖZÜMÜZ BİR
.
Oğuz soyum, Oğuz boyum;
Genleriyle yoğrulduğum…
Bozok, Üçok iki koldur;
Bilge Han’dır ilk Başbuğum!

Unutmuş yıllarca kendi derdini,
Hainle bir olmuş çözüm arıyor.
Soysuza aldanıp satmış kendini,
Kansızla bir olmuş çözüm arıyor;
Yanıyor yüreğim, özüm yanıyor! ..

ÖZÜNDE GEREK
.
Demir pasla sırlanmaz,
Kömür usla harlanmaz!
Arsız nusla arlanmaz,
Ar’ı özünde gerek…

Zerre miskal olsun yetim malından,
Kendinden emin ol, elinden sakın!
Herkes ibret alsın ketum halından,
Dilsize yemin ol, dilinden sakın!

Başını ısıtma ayak üşürken,

POHPOHCU

Sanki kolcu gibi geçer karşına,
Ham iken piştin der sana pohpohcu!
Masum yolcu gibi göçer çarşına,
Ham iken aştın der sana pohpohcu!

POSASI BOŞA GİDER

Yediğin her lokmanın lezzeti yürek yaksa,
Ruhun payı yok ise posası boşa gider…
Bin bir taam bir olup mideye direk aksa,
Tadı damakta kalır, kokusu hoşa gider…