Mehmet Şahan Şiirleri - Şair Mehmet Şahan

Mızrağı çuvala sığar mı sandın
İlminizle kopil hükümran olmuş…
Boşuna sakladın, boşuna kandın
Aklınızla katil hükümran olmuş…

Mızrak o çuvala sığmıyor artık,

Kusuru kendinde görmeyen kişi,
Kendi ayıbını bir hüner sanır…
Kimseye günahın vermeyen kişi,
Komşu düğününde kabını tanır!
Kendi ayıbını bir hüner sanır…

HÜNER ZANNEDER

Olan kabahati söylenmedikçe,
Cahil hatasını hüner zanneder!
Akan cerahati önlenmedikçe,
Cahil hatasını hüner zanneder!

HURİ MİYDİ MELEK MİYDİ?

Beyazlar içinde nur idi yüzü,
Huri miydi, melek miydi bilmedim.
Her an her işinde okurdu cüzü,
Huri miydi, melek miydi bilmedim.

HÜRRİYET AŞKI: "GAZİANTEP"
.
Özgürlük adına, can pahasına;
Şehadet şerbeti içtin Şahin’im…
Şehrimin her sathı, her sahasına;
Mübarek kanını döktün Şahin’im…

Yeşilin her tonu güler yüzüne,
Köyümün toprağı, dokusu başka...
Çiçek, çiçek donu giyer özüne
Köyümün yaprağı, kokusu başka...

Hüseyin Ağa’nın kurduğu köyüm,

Henüz lafın demeden neden, niçin sormayıp,
Su-i zanla yıkmadan hüsnü zanda bulun sen!
Sana lazım değilken kuş beynini yormayıp,
Su-i zanla yıkmadan hüsnü zanda bulun sen!

Beynime mi girmiştin fırtınalar eserken,

Böbürlenip kendin beğen,
Kibrin sonu hüsran, hüsran!
Mühürlenip boyun eğen,
Kulun sonu hüsran, hüsran!

Unutma ki yalan zahir,

PÜRYAN OLUR

Cilt cilt kitap okuyup dersini almamışsa,
Cüzü üryan olanın ahiri püryan olur!
Zülfü kilim dokuyup yüzü kızarmamışsa
Yüzü üryan olanın ahiri püryan olur!

HUŞÛ

Rabbinin adıyla kelam eylerken,
İlahî huzurda duruştur huşû!
Hakk’ın Resulüne selam eylerken,
Kalbini Rabbine sunuştur huşû!