Mehmet Şahan Şiirleri - Şair Mehmet Şahan

İnsanlar bürünmüş, kuzu postuna,
Güveni kalmamış, dostun dostuna,
Asla toz kondurmaz, kimse üstüne,
Tozanları Mevlâ’m biliyor dostlar...

Gören gözlerini gaflet bürümüş,

Sorma bana, sorma bayram ne diye,
Hasretin vuslata döndüğü gündür…
Kuldan değil gelen Hak’tan hediye,
Rahmetin ecrini derdiği gündür…

Ne olursa olsun halin, ahvalın

Mutlu olmak istiyorsan,
Seçin, M.H. P’yi seçin!
Ülke bizimdir diyorsan,
Seçin, M.H. P’yi seçin!

Devlet ebed müddet için,

İsterse dil, emri Hak’tan döktürür
Nefistense, zifr-i katran döktürür! ..
Unutma ki Hak söyletir kelâmı,
Salyangoza inci, mercan döktürür…

Lütfeyleyip döktürmese Yaradan,

Sözünde yalanı arındırmadan,
Dildeki kelamdan fayda bekleme
Özünde sevgiyi barındırmadan,
Eldeki selamdan fayda bekleme!

Edebî arından olmazsa yüzün,

Bin türlü laf ile dilini yorma,
Kalp tasdik etmezse ikrar boşuna!
Püsküllü gaf ile halini sorma,
Kalp tasdik etmezse ikrar boşuna!

Gözyaşın sulasa taze gülleri,

Sağlıklı düşünüp farkına varsan,
Dünyaya gelişin ibret değil mi?
Bir cisme bürünüp hayatta varsan,
Kendini bilişin ibret değil mi?

Henüz yemeğini yiyemiyorken,

İhanet çarkına kapılıp kanma,
Akıllarda mizan kurulur elbet…
Yapanın yanına kar kalır sanma,
Akıllarda mizan kurulur elbet…
Gün gelir bu hesap sorulur elbet…

Bazen Arap, bazen zenci,
Neden kendin olmuyorsun?
Nedir soyun, kimin genci,
Neden kendin olmuyorsun?

Sözler senin sözün değil,

Yanan közümü söndür,
Nefsimi öldür Allah,,,
Özümü sana döndür,
Nefsimi öldür Allah,
Ahrimi güldür Allah…