Mehmet Nacar Şiirleri - Şair Mehmet Nacar

Bağrımdaki hançerin sapında kaç kişinin,
Parmak izi duruyor, buna da alışırım.
Ne zaman âşık olsam gönlüm sevda düşünün,
Kâbusunu görüyor, buna da alışırım.

Aklının hicranıma bulduğu bahanede,

Güven Büyük Okyanus sevdamız ak balina,
Okyanuslar olmadan balinalar yaşar mı?
Hüzünlere yol alan gönlümün ikbaline,
Acaba bundan sonra bir mutluluk düşer mi?

Ömrüm koşan küheylan bahtım aşkta fukara,

Yükselen yangını görmekten aciz,
Gönlüme kibriti çalan gözlerin.
Ömre borç senedi, kalbime haciz,
Koyarak rızamla alan gözlerin.

Sırrını saklarken bahanesinde,

Seninle göz göze geldiğim günler,
Vuslatta damattım, bahtiyar oldum.
Peşinden ruhumu saran hüzünler,
Yüzünden bir günde ihtiyar oldum.

Gözlerim âleme meydan okuyor,

Sanıyorsun sevgimizden şaşmışım,
Bahçemizde diken başka gül başka.
Can Şirin’im, kollarına düşmüşüm,
Ölürüm de veda etmem bu aşka.

Denizleri bir nefeste içerim.

Sevdanı taç yaptım dertli başıma,
Sen beni kapına kul edemedin.
Geceler boyunca girdin düşüme,
Gönlünü gezdiğim yol edemedin.

Sevmemi farz kıldı aşkın ayeti.

Vazgeçilmez sevdamızın peşinde,
Senin için dolaşırım âlemi.
Kâtibimsin yüreğimin düşünde,
Sevda yazar kaşlarının kalemi.

Gözlerinde günahların beratı,

Zalimlerin düşmanı mazlumların dostuydu,
Mevlana dergâhında gönüllerin postuydu.

Konuklara açarken kaleminin köşkünü,
Köşküne kapı yaptı yaratanın aşkını.

Azat kabul etmez kölen olurdum,
Bendeki niyeti bilseydin eğer.
Hasreti vuslatla bölen olurdum,
Verdiğim kıymeti bilseydin eğer.

Sevdamın sırrını hiç bir kadına,

Bana yaptığının bin katı seni,
Arayıp bulacak bekle de gör sen.
Ahımla dokunmuş hasret kefeni,
Tenini silecek bekle de gör sen.

Ey hayal peşinde aşka ihanet,