Balıkları ve kuşları çok seviyorum,
En özgür olanlar onlar geliyor bana.
Engin denizler onların yurdu,
Gökyüzü hediye edilmiş kanatlarına
Bir de insan var elbet,
Şerefli mahlukat derler adına;
Dedi ben Aliyim
İlimde denizim
Çölde bir filizim
Gel bir şey diyeyim
Ölüm var ölüm
Babilin sütunları taşıyamaz
Kisranın duvarları örtemez.
Kenanın kuyuları saklayamaz.
Bendeki bu beni.
Sarraf terazisinde tartılsam
Benden sonra sevdinmi birini.
Ellerini tutarken terledimi ellerin
Hissettinmi kalp atışlarını benimki kadar
Gözlerin aradımı her kalabalıkta.
Benden sonra sevdinmi birini?
En sevdiğin şarkını dinlettinmi
Bir çaresizlik sarmış ruhumun ufkunu,
Ellerim titriyor kalem tutarken.
Ferman yazar kadılar son kalan ömrüme,
Sanki geri gelecek gidenler...
Bu beklemek niye?
Aşk, çile çekmek değildi aslında;
Şahidiyim kendi ömrümün
Çamura batmış gönlümün
Çöpe atsam, ateşte yaksam
Beş para etmez pazar da satsam
Uzadı uzadı sona erdi bir anda
Muhtaç isen kapısına varmak gerek,
Açıp ellerini Hakk'a yalvarmak gerek.
Secdelerle gönül bağın kurmak gerek,
Be ey fâni ucup sana ne gerek?
Her şeyden ziyade O'nu sevmek gerek,
Ben ne bilirim kalemi kelamı,
Dilimde zikrin olmasa.
Ben ne bilirim aşkı sevdayı,
Gönlümde maşuk olmasa.
Ben ne bilirim akı karayı,
Kar tanelerini gördün mü?
Tıpkı gözlerin gibi ıslak,
Üşümüş bir fidan misali
Sarılır toprağa usulca.
Kar tanelerini gördün mü?
Tahliyesini bekleyen bir mahkum gibi,
öyle tükettimki zamanı,
Ne umduğumu bulabildim
Ne de kurduğum hayallere ulaşabildim.
Yarım kalan hikayenin son satırını yazan bir romancı gibi.Bitirdim ömrümdeki sayfaları.
Uzunca bir yolculuk, meğer yolcu benmişim.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!