Balıkları ve kuşları çok seviyorum,
En özgür olanlar onlar geliyor bana.
Engin denizler onların yurdu,
Gökyüzü hediye edilmiş kanatlarına
Bir de insan var elbet,
Şerefli mahlukat derler adına;
Ama sığmaz hiçbir yere,
Kendi kurduğu dar kafesine tutsak.
Köle pazarları kurulmaz belki artık,
Ama gönüller hâlâ esir düşer;
Kimi köle olmaya hevesli,
Kimi efendi kesilir, kimi tezgahtar.
Engin bir deniz isteriz, balıklar gibi
Sonsuz bir gökyüzü; kuşlar gibi
Ama biz, insanca yaşamanın
Öksüz kalmış çocuklarıyız sanki.
Değerlerimizi yutmuş,
Her yaraya bir kılıf uydurmuşuz;
Elinde kaşıkla su arayanlara
Özgürlük diye umut bağlamışız.
Kuşun özgürlüğü dengiyle uçmakta,
Balığın hürriyeti dengiyle yüzmekte;
İnsan kaybeder hürriyet şerefini
Arsız arzuların izinde sürüklenmekte?
Sanki bu dünya aş evi,
Sanmaki karın doyurma yeri;
İnsan dengiyle dövüşmeli,
Hürriyet'in sınırı insan içindir
Yaradanın dur dediği yerde çizilmeli.
Söz uzar, kelimeler karışır,
Manalar birbirine düşer sonunda;
Ben yine başa dönerim usulca:
Balıkları ve kuşları çok seviyorum,
En özgür olanlar onlar geliyor bana.
Kayıt Tarihi : 3.05.2026 15:10:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!