Evet
Gecesi çok karanlık bu şehrin
Sokak lambaları sönük
Yağmura öksüz
Rüzgâra yetim kalmış
Ceza olsun diye gökkuşağına
Yine bir sonbahar günü
Yapraklar kurudu birden
İçimdeki acı büyüyor
Yaprak toprağa süzülürken
Sevdiklerime veda edemeden
Kayıyor ellerimden
Şehir yorgun bir hırka gibi sırtıma atmış sesini,
Herkes kendi kuyusuna çekilmiş uykular derin.
Bir ben kalmışım bu karanlığın tenhasında,
Zihnimde eski bir göçün uğultusu,
Yüreğimde iki uçurum arasında salınan o sarkaç.
Ne toprağa sığınıyor bu sızı ne göğe sığıyor,
Ömür dediğin, bağlamanın telinden süzülen bir uzun hava
Yankısı dindiğinde aslına dönen bir sükût.
Sesim, pasaportu iptal edilmiş bir mülteci,
Sözüm ise ağzı var dili yok, mahcup bir dilsiz kaval.
Seni her andığımda, kelimelerim bir zabıta baskınından kaçar gibi,
En kuytu harflerin arkasına saklanıyor
Bana ne olduysa, hep benden oldu
Hep içimde birikenlerden oldu.
Sustum…
Susmakla başladı her şey belki de
Sesim, içimin en derin kuyusuna döküldü
Gözlerimin gerisinde bir yangın büyüdü
Vardır herkesin hayatını güzelleştiren
Bir tarih, bir insan
Her zaman söylüyorum,
Yine söyleyeceğim.
Gösterişli biri değilim
Çok derin yaralarım var,
Çok okuyan mı bilir. Çok gezen mi?
Biz çok konuşanı sevdik
Bildiğini anlatanı
Anlattığını sevdireni gördük
Gülüşünü paylaşanı
Yokluğunu hissettireni sevdik.
Tekrar kimsesiz kaldım
İçimde hüznün birikti
Gidişinin ateşi ile yandım
Her köşede izlerin kaldı
Kavuşmanın imkânsızlığını yaşıyorum
Sana hiç kavuşamıyorum
Yağmur yağıyor yüreğimin boşluğundan
Ömrümün çöl olmuş toprağına.
Her damlası düş kırıklığımı sularken
Umutlarım sel olup dökülüyor denizlere
Tüm çığlıklarımı toplasam bir araya
Duyulur mu ki yalnızlıklar rıhtımında
Babalar en çok kızlarını severler
Çünkü kız babası olmak özeldir.
Duygusallıktır, merhamettir.
Kız babası olmak
Hazan mevsiminde baharı yaşamaktır.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!