Tekrar kimsesiz kaldım
İçimde hüznün birikti
Gidişinin ateşi ile yandım
Her köşede izlerin kaldı
Kavuşmanın imkânsızlığını yaşıyorum
Sana hiç kavuşamıyorum
Yağmur yağıyor yüreğimin boşluğundan
Ömrümün çöl olmuş toprağına.
Her damlası düş kırıklığımı sularken
Umutlarım sel olup dökülüyor denizlere
Tüm çığlıklarımı toplasam bir araya
Duyulur mu ki yalnızlıklar rıhtımında
Babalar en çok kızlarını severler
Çünkü kız babası olmak özeldir.
Duygusallıktır, merhamettir.
Kız babası olmak
Hazan mevsiminde baharı yaşamaktır.
Dışarıda kar boran, dağların alnı ak ve kederli,
Yollar mühürlenmiş yârim,
Hava ayaz bir bıçak gibi keser teni.
Varsın buz kessin pencereler,
Varsın kapansın tüm geçitler,
Kuşlar kendi gurbetinde sığınacak yer ararken,
Bir genelge yayımlanmalı ömür takviminden,
Mevsimler ayrılığa göre değil, vuslata kurulmalı.
Mesela, özlemek mesai saatleri içinde olmalı,
Güneş batmadan bu iç çekişler bitsin diye
Ya da daha erken saatlere alınmalı.
Yastığa başını koyduğunda başlamasa bu ağır imtihan,
Bak gülüşümü aldılar yüzümden
Kapattım gündüzü, geceye gidiyorum
Aklımda gülüşün, omzumda hayatın yükü
İlerliyorum ağır ağır
Gözünün değdiği her yere gülüşümü bırakıyorum
Her adımda bir meltem çarpıyor yüzüme, ürperiyorum
Sen, gülüşünde baharı saklayan kadın
Kara gözlerine nasıl vuruldum
Bir bakışın düştü içime,
Kök saldı kalbimde bir papatya.
Saçlarına papatyadan taç takarken
Yeşerdi umut, sessizlik filiz verdi,
Sen gidince bu şehirden,
Mısralar yetim, kelimeler boynu bükük kalacak.
Kâğıt kaleme küsecek, mürekkep damarlarında donacak,
Şiirler öksüz kalacak.
Dili tutulacak gürültülü caddelerin,
Her köşe başında bir ayrılık ağıtı yankılanacak.
Her sabah seni görmek istiyor gözlerim
O kadar alıştım ki sana
Ne kalbim uzak duruyor senden
Ne de ellerim
Seni seviyorum
Seni özlüyorum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!