Mehmet Halil Şiirleri - Şair Mehmet Halil

Kitaba göre; ‘’Kul hakkı haram’’dı
Yaşama göre, zenginleşmenin ilahı
Bu ilaca saldırdı uyanıklar,
Kitapsız oldu canı yananlar.

Kul hakkıyla kazanılıyormuş

Ketene, kendire kota,
Pancara, tütüne kota,
Pamuğa, zeytine kota….
Sıra geldi insana.
Uyup Friedrich Nietzsche’nin aklına
‘’alt insan’’ çöpe atıyorlar

İnsan kend ini çok beğenirse,
Ayrılmaz aynanın karşısından
Unutur gerçeğini, kendini de
Yol haritasını çizer aynasından
Uyanmasının tek yolu artık,
Hayran olduğu canlara çarpıp

‘’şapka düştü kel göründü’’
Kellerin üstüne gidemedik,
Şımardılar, çoğaldı sürüsü
Olmayan adalete güvendik.

İhbarları film gibi izledik

Dinle siyasetin evliliğini kutsadılar
Dans ederek yapılıyor dine yatırımlar
Ayaklar öyle marifetli, öyle hareketli ki
Abdest alıp beş vakit öpülecek kadar.

Gölge düştü aydınlanmanın da üstüne

Dünyanın değil, Tanrı’nın bile hayran kaldığı adam
Her ağzından çıkan ayet, her yazdığı kur’an
Robosky’de kaçakçılara suçüstü yakalayan adam
At sırtında düşmeden başkanlığa doğru uzanan…

Yetkileri sınırsız, sorumsuzlukları sınırsız…

Tanrı kılıcını salladı,
Havada bulutlara çarptı.
Kılıç, şakır, şakır şakırdadı.
Etrafa kıvılcımlar saçtı.

Ve ardından oluk gibi...

Bizim yapamadığımızı gölgelerimiz yapıyor
Cama düşen gölgemiz camı da geçip
Bizi zeminde yansıtıyor
Korkmayın!
Can kırılsa da, cam kırılmıyor.
Gölgelerinizi küçümsemeyin!

İki kafadar bostandan karpuz almaya gider gibi kız istemeye gittik. Arkadaşım
Bana babalık yaptı ‘’Allahın emri peygamberin kavli ile kızınız F’yi arkadaşım
T’ye istemeye geldik’’. Misafir olarak bizi kabul eden Hasan bey, insan, gökten
öküz düşse nasıl hayretle bakarsa, o inanılmaz gözlerle suratımıza bakmaya
başladı. Gözleri bir bana bir arkadaşıma bakıyordu. Şaşkınlıktan ne diyeceğini
bilemeyince elleri göğsünde kenetli sessiz oturan karısına baktı. Her zaman bu

Sonucu belli seçime sandıklar kurulmuş
Egemenler için seçim, sahteliğe bir buluş
Vatandaşa, vatandaşlık zorla oturtulmuş,
Vatandaş, kılavuz olsun diye de okutmuş
Biraz okuyan da sıyrılıyor sorumluluktan,
Soruyor kendine, çıkarım ne okumaktan!