Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Bu yol ince uzun bir yol, düşman ne anlar barışta
Biz dört beden tek yüreğiz bu kirli, kanlı savaşta
Faşistlerin korkusuyuz, cop, sopalar sökmez bize
Diyarbakır zindanında otuz beşinci koğuşta

Dadandılar etimize, göz diktiler canımıza

Lo dilo de rabe dem berva biharê ye,
Av jî li qeşeyan filitî,piling kete axê!
Êdî em rêwîne rêwî yê çiyaê Şingalê;
An jî emê berê xwe bidin hêla Qersê.

Lo dilo bihar demsaleke zehf xweş e,

Ben yürekten kopup gelen gerçek sözcük
Ben sevda ben sevgi ben o bilinen gönül!
Ben akar dökülürüm mecrama,bendime...
Barışa,kardeşliğe,özgürlüğe giden yollara..

Ben hece ben sözcük ve anlamlı her kelime

Gülücükler topladım
İlk konuştuğu kelimesi “anne” olan
Bir çocuğun yanaklarından
Gamzesinin ta orta yerine
Sımsıcak bir yürekle
Öpücükler kondurdum

Evîna welatê me nav dilê gelê me de gulgulî ye
Kesk û sor û zera wê jî di tev de rengrengî ye
Ew gul û kulîlkên wê bi ser axa me curbecur in
Di me re bihara hanîne û havîna me jî nav de ye

War û welatê me gulgulî û him jî rengrengî ne

Elleri nasırlı sırtında heybesi ve küfesi
Karnında balası uyanır gecenin bir yarısı
Toplumdaki yeri hep erkeğin arkasında olan
Hiçbir kıymet-i harbiyesi olmayan anaç bacı

Sırtında yavrusu ellinde kazma, kürek, çapası

On beş Şubat sabahı yanan bir meşaleyim
Bedenimden yükselen al alev sardı beni
Özgürlüğün sevdasıyla ateşim gürleşti
Yana yana döne döne güneşe ulaştım

Beni yakan kibrit değil faşizmin zulmüdür

Ekmeğim yok ve aşım!
Yok tek dikili bir taşım
Dertli olan dertli başım
Ben işçi köylü emekçi

Ben çalışıp,çabaladım

Bir borandır bir fırtına
Yüreğimizi sızlatan
Azılı bir canavarın
Çay kıyısında su içen
Bir yavru ceylanın canına kıydığı gibi
Tüm urbalarımızı giysek de

Canlara can demesek hepsini sevmesek,
Hacı, hoca, şeyh olsak bin kez kâhbeye varsak
Fıtratımız bozuksa nebi olsak ne yazar?
Yetmiş iki millete aynı gözle bakmasak.

Oluk oluk su akan ayazma, bulak olsak