Neyarên me pir wehş in
Can bimeşin, bimeşin
Ji Amedê, ji Wanê
Gulên vedan pir geş in
Bedlîs, Tetwan û Harran
Evîna min birqa tava siba min
Dilgeşîya dilê minî hestê min
Bêguman keskesora rengînî
Lê bedewê ronahîya raoja min
Şaxê gulan tu bo min tim himetî
Êdiî hêvîyên min ji min veqetîyan
Li min venagerin
Bêhêvîtî mirine
Çi bêjim
Çi binivîsim
Min tiştek fêm nekir
Bîrina min bêçare ye
Êşa nav de min dêşîne
Dayîkê ez bextê te me
Derman bîne lê bireşîne
Havîn'a min çima sar bû
Bu ne biçim alamettir
Kanlı bedenler yerde
Bağlarda mevsim hazan
Körpe çiçekler koparılmış dallarından
Ölüm çanları çalıyor; sıcak yaz kışa dönmüş
Yine bir kâbustur kemiriyor yürekleri, canları
Yüreğimi saran sancı geçmiyor
Açılan yaram hiç dikiş tutmuyor
Betim-benzim attı, rengim sarardı
Bıçak vurulan göğsüm hep kanıyor
Deniz dalgalı, dağlar dumanlı değil
Hıçkırıklara boğuluyorum azcık da olsa anla beni
Ne olur bir kez de olsa anla beni
Gözlerine düşen
Güneşi
Öpmek istiyorum
Aç o ellerini
Yüce dağları dumanlar bağladı
Yine ağlatıp üzüyorlar beni
Can uzat ellerini ellerime
Aman tez insaf eyle kurtar beni
Zülüfleri siyah gözleri karam
Gecenin dudakların arasında
Kadifemsi narin teninden
Fesleğen kokuyor
Saçlarına yıldızlar üşüşmüş
Yanakların gülpembe
Şahdamarından
-
Ümmü Eymen
Tüm Yorumlarhakikaten duygu dolu ders verici nitelikte bir şiir, kutlarım.