Gönül bahçem soldu, açmıyor güller
Geçmiyor bendeki azgın yaralar
Ah u feryat ile nicedir ağlarım
Görmez, duymaz beni yakan buralar
Felek ne istiyor benden bilinmez
Tüm günlerimde acı var, tasa var
Uzak diyarlarda kalmayın gelin
Bendeki umutlar viran olmadan
Ey turnalar tez edin dönün gelin
Gönül dağıma rüzgârlar vurmadan
Gökteki kara bulutları aşan
Küçük civcivlerin yorgun anası
Yağmur gibi gözyaşı dökme
Bana uğra mavi göğün turnası
Günlerce gurbet, sıla arasında
Her kuncên te bihuşt e li baxçe ye
Tu beybûn tu nêrgizî û binevşî
Tu warê bav kalanî tu rumetî
Tu jiyanî û evinî pir xweşî
Av û hewa, kevirên te jî jiyan in
Sibeha min, nîvro ya min, roja min
Sosina min, kulîlka welatê min
Li van rojan, min re dîsa heware
Min derde, were bibe dermanê min
Hêvî ya min, şadî ya min, canê min
Em deyndarê qîzên me ne
Keçê me re şabûnî yî
Tu ronî ya roja me yî
Ji gelan re mizginî yî
Tu him gul î him bihar î
Gul, kulîlka zinaran
Bax û baxçê hinaran
Tu narîn zehf şêrînî
Bejna te wek çinaran
Dibe ku tu zozanî
Tütündüğüm dalı kurtlar bürüdü
Bugün delik deşik kalbur gibiyim
Ahım, vahım bağlarda yankılıyor
Dalından dökülen meyve gibiyim
Bu senede hiç rahat yoktur bana
Baharda gül, çiçek çok olur
Yâr bana gülümse ne olur
Tut elimi, Kars'a gidelim
Orada bahar güzel olur
Canım gel bu elden göçelim
Ateşten gömleğimiz
Dağlar, taşlar şahit
Dikenler, çakıllar
Ayaklarımızda
Acımasız hâldir
Yaralarımızdan
-
Ümmü Eymen
Tüm Yorumlarhakikaten duygu dolu ders verici nitelikte bir şiir, kutlarım.