Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Zel Dağı'na pus düşmüş! Derin vadileri esir alan buğu her yeri sarmış
Bu yöre hiç şafak görmemiş
Bu yaylalar hüzünlüdür
Bu köyler tan nedir bilmez
Viranelere
Baykuşlar konmuş

Geçmiş çekti gitti, peşine düşme
Kanma feleğe! Zamanla dövüşme
Bu hâl böyle bu devran böyle sürmez
Karanlığı gün et, boşluğa düşme

Dostum, gün bize cezadır, cefadır

Haydi uyan, uyan karanlığın kalbinden süzülen gün ışığı
Sabahın sinesine
Dökülen aydınlık
Çoktan çilemeye başladı
Gülpembesi yanağından
Umut

Zengin mutlu, emekçi aç, perişanken
Ülkede dört bir yana zalimler doldu
Şu koca dünyada hak, huzur olmazken
Emir-ferman, buyruk padişahın oldu

Adına “Dünya” dediğimiz gezegende

Bir gün senden evvel göçer gidersem
Can, bilmem o gün ben ne edeceğim
Sakın "gitme deyip" yüzüme bakma
O gün bedenimde tükeneceğim

Bir gün senden evvel göçer gidersem

Kela germa havînê ye
Her der qeliya ye
Her der dûman e
Dîsa li ser Êzîdî’yan
Xişma Misilman’an e
Êrişa İŞÎD’e

Yıllardır kor ateş olan sönmeyen bir sevda yığınıyız ikimiz
Bir özgürlük türküsüdür dilimizde dolaşan
Yüreğimize süzülen
Gökyüzü maviliğinden
Yeşeren
Hasretini çektiğimiz

Yine seni düşünüyorum seni, mimoza kokan tenini
Yıldızlardan yoksul, karanlığı bitmeyen
Paslı demir parmaklar ardında
Zoru yaşadığım şu zindanda
Yalnız kaldığım
Gecelerde

Her sabahın şafağından
Gözlerine sığınan
Aydınlığa
Sana
Hayran kalan yüreğime
İmrenen zaman hiç yok gibi geliyor bana

Bereketin Tanrıçası Kibele kadar güzel olan, yeniden diriliş
Rüzgârla savurulan saçların
Savaşlara şahitlik etmiş
Halklara umut olmuş
Dilek olmuş
Yurt olmuş