Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Duvarları yıkık evler önünde
Boynu bükük duran kaygılı çocuk
Gözyaşlarını sil, başını eğme
Umut büyüterek gül biraz çocuk

Ellerine bahar yükleyen çocuk

Ey yürekli yiğit kadın, başını öne eğmiyesin
Ağrı gibi ol! Başın hep dik olsun
Hiçbir zaman
Kıymetin zirveden inmesin
Munzur gibi asi ol
Cudi gibi güçlü ol ki

Gözlerime takılıp, içime akan
Masmavi deniz suları kadar derin
Ay’a mehtap, al güneş’e ışık olan
Beni alıp götüren kara gözlerin

Beni yavaş, yavaş bitirip öldüren

Beyhude benle uğraşma ey zalim
Felek bu ne fiyaka, bu ne çalım
Kim cahil, kim âlim hiç beli değil
Artık el çek benden kalmadı halim

Derdim, kederim, hüzünüm pek çok

Avucumda acılar çimlendi
Yüreğimde burgu burgu
Bir sancı var
Bana göre değil
Bayram sevinci
Ölüme giderken

İçine dünyayı sığdıran bakışlarından yıldızlar dökülüyorken
Umutlar, sevinçler topluyorum avuçlarıma
Gözyaşlarımın kurumasını
Zamana bıraktım
Seni de
Yüreğime

Masmavi denizlerde gemilerin ardından koşuşturan
Martıların kantlarında ki süzülen
Yaşamlaşan güzellik gibisin
Tüm yüreklerde baharlaşan, o dupduru bakışlarınla
Yüreklerde heyecan oluşturan, güneş gibi berrak
Uçurumlar kadar derin olan

Bakışlarınla yırtılan
Upuzun zifiri gecelerde,
Bir halk türküsü gibi
Düşüyorsun aklıma sen.

Ellerin değmese de ellerime,

Her bakışın bir mevsim, her gülüşün bir bahardı.
Umutla hep aydınlığa koşuyordun.
Peki,
Ne oldu sana, ne oldu?
Kalmadı mı tutunacak bir dalın?
Issız

Mademki zaman kısa, ne yaz var ne bahar, gel bir şey sorma bana
Her kaşının ardı gülüstan, her bakışın bir ömür
Gel donuk gözlerime öyle derin, derin bakma
Kar yağmış şu karşı dağlara
Bahar'ı sorma bana
Ey varoluşun sırrı sende gizli