Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Kar dağlarından kardelenler sararken benliğime, özlemime
Cilo'ya bahar, Munzur'a yaz getiren
Avuç, avuç içesim gelen
Yarım kalan
Pürneşe
Sevda kokan gülüşünden

Gönlümde yer alan ey dost yolları
Vahım hiç bitmiyor şu sabahları
Tüm dertler sarsada dört bir yanımı
O serin rüzgârlar sarsın dağları

Gözyaşlarım olmuş Munzur suları

Seni sevmek, her yağan yağmur sonrası, göğsünden
Kokusunu soluksoluğa içime çektiğim
Toprak kokusu
Seni sevmek
Gökkten salkımsaçak
Sarkan

Ey beni zorlayan bitmeyen acı
Dünya bana, gün bana zindan oldu
Yıllardır hüzünlüyüm, derbederim
Gözyaşlarım gam ile keder doldu

Kalbim seni bana sorup duruyor
Gözlerim o gözlerini arıyor
Hasretin yüreğimi deldi geçti
Sensiz gün doğmuyor, gece bitmiyor

Sen gittin gideli ben ağlıyorum

Bir sevda, bir diriliş, bir yürek ol özlemle
Simsiyah bulutlara aldırmadan
Karanlığı yırta, yırta
Kendi tohumunda
Uyan
Zırhtan kabuğunu parçala

Yol-yordam bilmeyen medeniyetsize
Hödüğe, bağnaza bir selâm vermem
O ne dilden anlar, nede yürekten
O başa beladır, ona dost demem

Ukalanın aklı ermez yürek sesine

Ne çok ağladım, ey çeşm-î siyahım
Ey narin çiçeğim, ey benim şahım
Nedir, benim çektiğim bunca kahır
Umarım zalime kalmazsın ahım

Damla damla damlıyan kızıl kanım

Ben her gün ağladıkça, üzüldükçe
Neyleyim ayvayı, muzu, narı
Ah ile vah ile ömrüm geçtikçe
Ne edeyim bana gelmeyen baharı

Çok bekledim sıcak günü, güneşi

Kevser suyunu kutsal sayan
Ülkemin suyuna bent koyan
Doğayı içten yaralayan
Zalim göllerimize kıyma

Her dönem karanlığa hayran