Çığlıklar yükseldi, yedi kat arşa
İniltiler yankılıyor dağa, taşa
Bu talan bu katliam neyin nesi
Yıllardır zulmün bitmiyor lo paşa
Ah bir yaradır sard ciğerimi
Acısı deldi-geçti yüreğimi
Ahu-feryat edip ağlıyorum
Havar, kimse duymuyor çığlığımı
Ey sevdiğim güzel ey, ey nazlı yâr
Böyle mecnun olduğuma bakmayın
Aklımı alan o yâra meftunum
O güzelin o tatlı sözlerine
O nazlı bakışlarına tutkunum
Ben hangi yana, hangi yöne baksam
Benim bir kızım var, o papatya gibi narin, o ince kıvırcık saçlarıyla
Gelincik çiçekleri kadar zarif
O
Yürek sesim, can nefesim
O
Güneşten bir parça
Her bakışı başka bir yıldız, her bakışı başka bir bahar
Çağrıştıran
İçimde hep sen olan
Çırılçıplak gülüşüne
Omzundan süzülen ak saçlarına
Hasret kaldığım
Ev zimanê arî ye
Ji min re diyarî ye
Dûr neçe were ba min
Roj min re pir tarî ye
Ne dîn ne dîwane yîm
Lawo êdî rabe, azadî tê
Sîya mirênê de rabe pê
Serxwebûn rojê xweştire
Li nêzîk ma, berbenga me bê
Welat ji li me re rûmete
Can dostum unutmak mı sümme haşa
Hergün acım başlıyor baştan başa
Bitmeyen çok efkâr çöktü ömrüme
Çığlıklarım yükseldi yerden arşa
Şu cihanda görmedim zevküsefa
Her gün bağrında
Bir umutsuzluk
Bir kaygı
Başka bir acı taşıyan
Kana bulanan
Ey nazlı ülkem
Zilleti bol, ey vicdansız zalim felek, eşitlik kavgamız şandır bizim
Hazırlandık güzel günlere, dokunma bize
Gün geldi çatı, özgürlük vakti
Yaklaşma bize
Kardeşçe yaşamak için
Barış zamanı




-
Ümmü Eymen
Tüm Yorumlarhakikaten duygu dolu ders verici nitelikte bir şiir, kutlarım.