Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

TÜM YOLLAR UZAKLARA GİDİYOR

Tüm yollar uzar uzar gider, ya çok uzaklara ya gurbete
Bazen araya yüksek dağlar
Bazen derin vadiler
Ya da gür akan dereler girer

Halk yoksul, işçi işsiz, can perişan
Hangisine yansam, ben hangisine?
Hiç yazılmamış birçok gerçekler var
Oy makul olan çevrilmiş tersine

Bak hele bak, sömürü düzenine

Ağıtlarda dolaşan, matemler içinde ölüm rengine bürünmüş
Zulmün tel örgülerine aldırmadan
Çırılçıplak cılız
Bedeniyle
Paramparça edilmiş
Siyaha çalan, gece karası

Keça nazdar hez evîne
Gulpikan min re bîne
Tu bedewa bêhempa yî
Ev dilê min bo te dîne

Xemzên te de bax, bostane

Bir gürültü koptu, hıçkırıklar düğümlendi gecenin boğazına
Karabasan değil, karanlık geceyi saran
Öfkelenen acımasız
İnsanlığın korkulu rüyası
Kudurmuş depremdir
Şubat'ın koynunda

Yiğit yoldaş Demirtaş
Kucakladın herkesi
Güneş bekliyor seni
İşçi- Köylünün sesi

Gönül dostu Demirtaş

Gönül bahçem soldu, açmıyor güller
Geçmiyor bendeki azgın yaralar
Ah u feryat ile nicedir ağlarım
Görmez, duymaz beni yakan buralar

​Felek ne istiyor benden bilinmez

Tüm günlerimde acı var, tasa var
Uzak diyarlarda kalmayın gelin
Bendeki umutlar viran olmadan
Ey turnalar tez edin dönün gelin

Gönül dağıma rüzgârlar vurmadan

Gökteki kara bulutları aşan
Küçük civcivlerin yorgun anası
Yağmur gibi gözyaşı dökme
Bana uğra mavi göğün turnası

Günlerce gurbet, sıla arasında

Her kuncên te bihuşt e li baxçe ye
Tu beybûn tu nêrgizî û binevşî
Tu warê bav kalanî tu rumetî
Tu jiyanî û evinî pir xweşî

Av û hewa, kevirên te jî jiyan in