Mehmet Çoban Şiirleri - Şair Mehmet Çoban

Gün önemli
Hesap kademeli

Çağın rengi
Çıkar cengi
Yok fireni

Dur deme
Zaten yürümüyorum

Düş deme
Zaten aşağılardayım

Duvardan duvara
Derin duygularla
Döşedim kalbimi
Düştüğüm aşkla

Devri daim olan

Karanlığın orta yerinde
Parlayan ışık huzmesinde

Umut mu var?
Yokluk mu var?

El değilim ben sana
El görüp kırıyorsun ama
El olsa herkes sana
El olamam asla sana

Aman vermem yanlışa

Tin
Yaşama esaretin
İlk emrisin

Tın
Hesaba mahkûmiyetin

Aklım uçmuş gidiyordu
Yakaladım

Kalbim kanıyordu
Sarmaladım

Duyarım ki insanlığı öldürmüşler
İnsanmış öldürenler

Doğruysa sözler
İnsan mı söyleyenler?

Sıkıldım
Kaçmak istiyordum kucağına doğanın
Ama soğuk var
Güneş olsa da kavuruyor soğuklar

Şubat kış ortası

Sevginin gücünün kapitalizmin çıkarları arasında kaybedildiği günden beri
Sözlerimin ortasında bombalar patladı, gözlerim yok oldu, kayboldu feri

Tüketim ekonomisinin patronları, milyon dolarlık propagandaları ile
Bütün alışveriş merkezlerini, tıka basa doldurdular bile
Sevgisini aldığı küçük büyük hediyelerle belli etmek gayretiyle