Mehmet Çoban Şiirleri - Şair Mehmet Çoban

Her güzel söz gerçek olsaydı, şeytan kendini bilirdi
İnsan algısı, kelamı kadimde kaybolduğun beri, gerçek silindi

Kimi tanrı kelamının arkasına sığınarak kibrine yenildi
Kimi insanlık kelamında kaybolup her şeye boş verdi

Bugün biraz siyasal takılalım
Ne olacak halimiz bakalım
Şöyle konuşulanları sıralayalım
Her birinden bir damak tadalım

“Bu ülke Türk’tür Türk kalacaktır

Gün önemli
Hesap kademeli

Çağın rengi
Çıkar cengi
Yok fireni

Dur deme
Zaten yürümüyorum

Düş deme
Zaten aşağılardayım

Duvardan duvara
Derin duygularla
Döşedim kalbimi
Düştüğüm aşkla

Devri daim olan

Karanlığın orta yerinde
Parlayan ışık huzmesinde

Umut mu var?
Yokluk mu var?

El değilim ben sana
El görüp kırıyorsun ama
El olsa herkes sana
El olamam asla sana

Aman vermem yanlışa

Tin
Yaşama esaretin
İlk emrisin

Tın
Hesaba mahkûmiyetin

Aklım uçmuş gidiyordu
Yakaladım

Kalbim kanıyordu
Sarmaladım

Duyarım ki insanlığı öldürmüşler
İnsanmış öldürenler

Doğruysa sözler
İnsan mı söyleyenler?