Mehmet Çoban Şiirleri - Şair Mehmet Çoban

Dışarıda gecenin sessizliği
İçimde sıkıntı
Güneş henüz doğmadı
Tan yeri ağarmadı

Dünden kalan haberleri dinliyorum

Çaldığım geceden bir zaman
Besleniyorum ışıklarından
Sokak lambaları göz kırparken
Umut kapardım yıldızlardan

Ay çoktan batmıştı

Seni bölerim hece, hece
Hecelerini harfe
Bana güzel şey söyle
Seslen gözüme
Seslen gönlüme
Seslen kalbime

“Kel başa şimşir tarak”
“kelin merhemi olsaydı başına sürerdi”

konu kellikten açılınca
Akıl yukarıdaki sözleri çağrıştırınca
Olumsuzluklar mizahi bir şekilde anlatılmıştır diyoruz

Patlamayı patlattım
Kafayı çatlattım
Aldım mikrofonu elime
Sevgi barış nutukları attım

Sözlerim riyakardı anlamadılar

“Dinle,
Sessizlik, ne çok konuşuyor

Sus,
Sustukça sesin daha çok duyuluyor

Uydurma; kral çıplak falan değil
Haydi! Kendine gel haddini bil
Göremiyorsan tak bir gözlük
Kelimelerin yetmiyorsa al bir sözlük

Kral; saraylarda oturur Kehkeşan

Savaşa odaklı düşüncelerimi elden geçirdim
Anladım ki, almaya, çalmaya, öldürmeye hevestim
Çaktırmadan adına barış için savaş dedim
Felsefesini güzel sözlerle süsledim
Dünyayı ele geçirmek için yol edindin

Arkası yarın düşlerden uyandım
Gecenin üçüydü
Sessizlikte yankılandım
Artık dündü

Üç kişinin toplandığı yasakları hatırladım

“Akıntıya kürek çekmemek lazım
Akıntıda yok olur gider hayatım”

Bir bayram günü kurduğum bu cümle
Bir kurt gibi düştü içime
Kemiriyor