Mehmet Çoban Şiirleri - Şair Mehmet Çoban

Doğal yaşama uygun düşünmeyen yanar
Hırsıyla yeryüzünü işgal eden sularda kaynar

Felaketin geleceğini sağır sultan duymuştur
Ama insanoğlu yaptıklarına kuldur
Hiç duymaz gerçekleri, bu ne ilktir ne sondur

Dostum,

Yıllardır borçla yaşıyoruz..
Osmanlıdan kalanı devraldık
Yetmedi sürekli aldık
Borçla yaşadıkta yaşadık

Bir diyarı âlem
Yazarsa kalem
Düşler elem
Geçmiş sitem

Bu yıl yaz uzun sürdü

Genç biriyle,
Hayat tecrübesi olanın
Aşağıda sohbeti var
Genç adam soruyor

Amcacığım,

Ey insan! ..
Kısa bir ömrün var
Uzak mı uzak yaşacağın
Kısa mı kısa yaşadığın

Geçmişin

Baktığım yerde yoktun
Gördüğüm yerdeydin

Kala kaldım
Aklım
Şaşkın

İki paralık duyguyla
Üç kuruşluk lafla
Kanıp gidenim
Dercesine yaşıyorum.

Sanki Allah, aklı boşuna vermiş

Geniş adam derlerdi
Hoş görülü mertti
İnsanlık timsaliydi

Geniş adam derlerdi
Kuralsızdı, ilkesizdi

Bana demokrasi nedir diye sorma!

Birileri para kazanmak için insan hayatına kıyar.
Birileri para kazanacak çıkarcılara insanı peşkeş çeker.

Birine sermaye

Anlamadığım bir şey var
Taş bebek denildiğinde övgü var
Taş kalp denildiğinde yargı var

Taş atıp kol açarken
Taşlamayla yol ararken