Mehmet Çoban Şiirleri - Şair Mehmet Çoban

Halk kalede
Halkı savunan takım tatilde

Karşı takım hücumda
Sağdan, soldan, ortadan saldırmakta
Medya, saldıran takımı alkışlamakta

Hadi gidelim buradan dost misafirlik uzadı
Üzerimize yapışmadan terk edelim bu dünyayı

Baksana; gitmeyeceklermiş gibi duruyor misafirler
Ev sahibine meydan okuyor kendini bilmezler

Sustum öfkeye
Yangın içimde
Karalar karası kömüre

Söylenecek söz bulamıyorum
Sözlerdeki yalanın

Karabasanlarda söyleştim
Sıkılmış yumruklar
Dişler
Titreyen beden
Neden?

Çocukken ölüm uzaktı
Büyüdükçe yakınlaştı
Akla, kalbe korku saldı
Akıl mantığa sarıldı
Enine boyuna hesapladı
Yaşamak için uzlaştı

“Kıyam hayatın bütün noktalarında mümin kalabilmektir”

Derin duygular, bilgi süzgecinde
İnsan, bilinçli sözlerin eyleminde
Pişti soğuk günlerin ateşinde
Çaresiz kalışların ümidinde

Suyun sesinde hayat
Ölüme inat

Rüzgâra binmiş
Gökyüzünde geziyor
Selam yeryüzüne

Canıma minnet
Duygularım net
Karmaşadan yana değilim
Küfürden, hakaretten uzak dilim

Havalar biraz soğurken

Çerçevesi çizilmiş hayattan
Dostluklara kaçtım
Dere tepe aşarak
Sevdiklerimle buluşarak
Üç beş gün yaşıyorum
Geçmişten esintiler anıyorum

Bugün Pazar
İki dirhem bir çekirdek giyimsem
Sinekkaydı tıraş olsam
Çıkıp biraz dolaşsam
Yağmur yağar mı?