Mehmet Çoban Şiirleri - Şair Mehmet Çoban

Döndüm baktım
….Geçen günlerime
……Yanılgılarım gaflarım
……….Dağ olmuş çıkmış karşıma

Kafdağı

Selamdan gayri ne var elimde
Sevgi sözcükleri dolaşır dilimde
Sövgü, hakaret, nefret sellerinde


İnsan barışa, huzura susar dünyada

İçinde yaşadığımız ülkenin
İçinde yaşadığımız hayatın
Sorunlarından uzaksak
Hiçbir şeyi takmamışsak

“Ya bu deveyi güder

Gazlı bir geceden selamlar
Yorgun düşen sabahlar

“Arkadaş iki ağaç değil mesele”
Olaylara damgasını vuruyor bu cümle

Sessizliğin içinden seyrediyorum hayatı
Sesler o kadar yüksek ki, ortalıkta çık yok sanki
Hani gürültünün içine girer, olursun kaskatı
Ve artık sesler kulak sınırlarını aşar ve yaşarsın sessizliği

Dinle bak, birileri bağırıyor savaş diye

Al yüreğimi yüreğine
Ver yüreğini yüreğime
Kaldır korkuların varsa benden
Kaldırdım korkularımı senden
Dayatmam düşüncelerimi sana
Dayatma düşüncelerini bana

“Bir yerden başlamak lazımdı
Bende; bilgilerimi, hayallerimi, ideallerimi temizlemekle başladım”

Kir; dediğim şey öyle basit bir şey değildi
Bebekliğimden beri
İlk, orta, lise, üniversite ve hayatta verilenlerdi

İnsan illaki bir şey söylemenin kölesi değildir
Bazen susma özgürlüğünü kullanabilmelidir

Bilirim, susarak konuştuğum zamanlar
En güçlü cümleleri kurduğum zamanlar

“Hayatım tek cümle”
Yaşamak zorundayım

“Yaşamım tek cümle”
İnsan olmak zorundayım

Yarını bugün kılan düşüncelerim
Yarınımı köle alma
Yarın başka bir gün
Henüz sabah olmadı
Güneş yarına doğmadı