Mehmet Çoban Şiirleri - Şair Mehmet Çoban

“Hayallerimi bindirdim rüzgâra
Dedim haydi götür uzaklara”

Kabul etmedi
Öksüz kalan hayallerimdi

Her toplumun gidişi, gidiş nedeni vardır..
Her toplumun dönüşü, dönüş nedeni vardır..

Gidişler adalet, gidiş nedenleri kutsaldır..
Dönüşler zulüm, dönüş nedenleri hüsrandır..

Aynaları boş ver dostum..
İnsanlara bak..
İnsanlar içinden çocuklara bak..
Ve onlar için bir gelecek
Düşün en güzel gelecek
Sonra koyul yola

Kara kaplı kitap
Yazılar yasak
Okuyana dayak
Okumayana şakşak
Dayatana bak
İnce çizgi sırat

Gözler kısık
Sesler kısık
Doğmuyor ışık

Güneşin önünü kesmişler
Gözleri kör etmişler

Hala görünüyor, yeşili, toprağı, kayaları
Çocukluğumda yeşili az, kayaları daha fazlaydı
Üzerine uçak düştüğünde, seyrediyorduk parçalarını
Şimdi büyüklüğü uzaktan belli olmayan ağaçları
İçine girmeyince görünmeyen ormanı
Sadece hislerle, bilgiyle anlaşılıyordu

“Birle iki arasında ne kadar oyalanabilir insan? ”

Bir’in cazibesi kadar mı?
Yoksa ikinin cazibesi kadar mı?
Veya bir’e virgül atıp, sağ tarafına sığdıracağı rakamlar kadar mı?

Dün pazardı
Dedim kendimi kandıracağım
Haberlere tıkayacağım kulakları
Hiçbir gazeteye bakmayacağım
Gına gelmiş gündemlerden
Tatile çıkacağım

Fotoğraf makinesini otların arasına koyup resmini çektiğim çaydan yürüyorum
Maalesef aynı su yok, sular kurumuş, ağaçlar büyümüş, sıcakta terliyorum
Barajdan akan suların biriktiği gölette yüzdüğümüz yer artık yoktu
Arkadaşımın kardeşinin düşüp sakat kaldığı duvar da yoktu
Gölgeler akşamın büyüsüyle büyürken rüzgâr çok hafif esiyor
Güneş dağların ardına düşmüş artık ben gidiyorum diyor

Yağmur altıyız kaç gündür
Kara bulutlar üstümüzde

Havalarda politika dün dündür
Bugün bugündür
Düne güvenip çıkma ortaya