Mehmet Çoban Şiirleri - Şair Mehmet Çoban

“Eski bayramlar” diye başlayan sözleri sevmiyorum, ne işim var gerilerde?
Eskiden yeniye taşınacak insani değerler olmalıdır işin özünde
Elimizdeki güzellikleri kaybetmeden, hep yeni güzellikler eklenirse
“Erdemliliğe ulaşır insanlar, sürekli gelişimle, sürekli değişimle”

En kötü şey tabulaştırmaktır zamanı, değerlerini, inançlarını, özde

Sessizlik içindeyim
Gürültülerde yalnız

Sus demediler
Sustum yalnız

Gücün karşılığı zayıflık riyakarlığa dönüştüğünden beri
Her şey birbirine karıştı, anlaşılmaz oldu insanın sözleri

Puslu havaların burukluğunu yaşamayı hiç sevmedim
Belki de karanlık, puslu havalardan daha iyidir dedim
Ama en güzeli ne olursa olsun aydınlıktır bilirim

Göz yaşı
Ferine bağlıdır

Gözyaşı
Ağlatana bağlıdır

Kralın önünde yardakçılar vardı
Yüzleri insan, içleri şeytandı
Görünmez kurtlardı
Tahtı yiyip bitirdiler
Tahtın yıkıldığını göremediler

Aydınlıkta yıldızlara baktım
Çok güzeldiler
Güneşin ışıklarından görünmüyorlardı
Gözlerimi kapattım
İçlerinden biri bana fısıldadı
Hey! Göremezsin güneşte

Kızılca kıyamet kopsa ne yazar
Ülkede kavga var
Akıl başı dar
Akla zarar
Çıkar

Rolümüz tamamlanmadı henüz insanlık üzerine, rollerimiz bir gün biter
Rehavetteyiz, “insanlık söylemlerimizle insanlığı öldürdük” artık yeter
Razı olduğumuz şeylere bakın, inançlar iki para, çıkarlar akla lider
Ruhumuzu çaldılar, insanları koyun yerine koymak için bir yalan yeter

Rüzgâr önünde yaprak olmamak için, özgür, tutarlı, sağlam bir inanç gerekir

“İki kişinin bildiği bir sırrı üçüncü kişinin bilme, duyma ihtimali”
İçimi kavururken, teklik olgusunda saklayabileceğim sandım her şeyi
İnce hesaplar içinde saklarken kimsenin duymasını istemediklerimi
İnandığım Allah “yalnızım zannetme hep seninleyim” diyerek uyardı beni

İnandım ki, yalnız değildim, her zaman yaşamımda Allah birinci, ben ikinci

“İçimi sızlatan duygular tutukluyor aklımı” etrafımda kurşun sesleri
“İki dirhem bir çekirdek” gezinme zamanı değil, dikkat edin zaman zırdeli
“İri gözlerden sevinç gözyaşları akmıyor, gözler pörtlek, şaşkın, kanlı, irinli”
“İnsanlık çıkarın yüksek kulelerinden bakıyor, umarsız, Kehkeşan, kibirli”

İncelmiş ilişkiler yumağı etrafım, ilişkinin çıkarları albenili