Mehmet Çoban Şiirleri - Şair Mehmet Çoban

“Bir yerden başlamak lazımdı
Bende; bilgilerimi, hayallerimi, ideallerimi temizlemekle başladım”

Kir; dediğim şey öyle basit bir şey değildi
Bebekliğimden beri
İlk, orta, lise, üniversite ve hayatta verilenlerdi

İnsan illaki bir şey söylemenin kölesi değildir
Bazen susma özgürlüğünü kullanabilmelidir

Bilirim, susarak konuştuğum zamanlar
En güçlü cümleleri kurduğum zamanlar

“Hayatım tek cümle”
Yaşamak zorundayım

“Yaşamım tek cümle”
İnsan olmak zorundayım

Yarını bugün kılan düşüncelerim
Yarınımı köle alma
Yarın başka bir gün
Henüz sabah olmadı
Güneş yarına doğmadı

Doğal yaşama uygun düşünmeyen yanar
Hırsıyla yeryüzünü işgal eden sularda kaynar

Felaketin geleceğini sağır sultan duymuştur
Ama insanoğlu yaptıklarına kuldur
Hiç duymaz gerçekleri, bu ne ilktir ne sondur

Dostum,

Yıllardır borçla yaşıyoruz..
Osmanlıdan kalanı devraldık
Yetmedi sürekli aldık
Borçla yaşadıkta yaşadık

Bir diyarı âlem
Yazarsa kalem
Düşler elem
Geçmiş sitem

Bu yıl yaz uzun sürdü

Kandilden damlayan sızı
Erittiğin yağ kadarsın

İnleten, ağlatan sazı
Ancak çalan kadarsın

Bir çocuk
Yıldızı parlak
Işıl, ışıl
Tertemiz, pırıl, pırıl

Bakışı mahzun

Çoğu zaman
Orta doğuyu
Düşündüğümde
Kuyu gelir aklıma

Hani o meşhur söz