Mehmet Çoban Şiirleri - Şair Mehmet Çoban

Gecenin sessizliğinden sesleniyorum
Güneşe dört saat var
Hayallerim dünden kalan
Umutlarım perişan

Beynimin yıkandığı çocukluktan geliyorum

FİZAN

Rap rap rap
Tak tak tak
Çat çat çat
Pat pat pat

Güneşi doğarken görmek için erken kalkmalısın
Karanlıktan bıktıysan uyanık kalmalısın

Seni uyutacak tezgâhlar kurulmuş
İnsanlar karanlıkta yorulmuş
Güneşin doğacağı vakit uyumuş

Çıkarcı bir kuş tepemde pisliyor
Pislikleri kafamı bombalıyor

Rüzgar alıp götürmedi hala
Yağmurlar yağmadı kara bulutlara
Tozlar yükselmedi topraklara

“Seninle konuşurken gözlerime bak; ne düşündüğünü göreyim” dedi
Hâlbuki yakalanmak istemiyordum.
Gözlerim yalan söylemezdi biliyorum.
Yağmurcasına boşalan duygularımın arkasına saklandım
Gözlerimle kalbim arasında savaş açtım
Yaramaz kuş gibiydi aklım

İki günlük ömre neler sığdırmaz insan
İyi kötü her çeşit yaşamından
Tüm olumsuzlukları görüp hayatı koyuvermek
Yetti artık bu iş burada biter demek
İnsan olana yakışmaz hiçbir zaman
İnsandır daima ileriye umut taşıyan

Düşünceyi vurdular
Kefene koydular

Kimi yaktı kül eyledi
Kimi ardından dua eyledi
Kimse ne oluyor demedi

Aklıma gelmeyenlerle konuştum bugün
Düşünceler iyiydi, insanlar şaşkın

Hepimiz çetrefilli bir hayatın içinden geçiyorduk
Gereksiz şeyleri konuşarak yorulduk

Noktayı koydum bir Cuma günü
Aklım kalbimin sürgünü
Alıp başını gidiyor bensiz
Hayalleri çarpık dengesiz

Kelimelerden öte söyledim sözlerimi

Artık bana şarkı söyleme
Ben yeni bir şarkı buldum kendime
Müzisyenleri uçaklar
Bombaları notalar
Yaşama yeni müzik yaptılar
Görsen ne harika