Mehmet Çoban Şiirleri - Şair Mehmet Çoban

Noktayı koydum bir Cuma günü
Aklım kalbimin sürgünü
Alıp başını gidiyor bensiz
Hayalleri çarpık dengesiz

Kelimelerden öte söyledim sözlerimi

Artık bana şarkı söyleme
Ben yeni bir şarkı buldum kendime
Müzisyenleri uçaklar
Bombaları notalar
Yaşama yeni müzik yaptılar
Görsen ne harika

İki gün önceydi
Beynimden vurulmuşa döndüm
Genç bir kadın, önünde iki bebek
İzmir’in merkezinde dileniyordu
O gün oradan polisler geçmişti
Polisler, yetkililer geçmişti

Bugün kendimi dinledim
Ne söylediğimi bilemedim

Gündem karışıktı
İnsanların yüzü kırışıktı
Kiminde alev, aleve heyecan

Aklımı istersin,
Ben akılsız ne yapayım

Kalbimi istersin
Ben kalpsiz ne yapayım

Atalar doğru söyler
Çoğu zaman derler

Bir insana kırk kere deli desen
Deli olur derler

Bir eli yağda bir eli balda.
Hayatının çoğu Avrupa gezi turlarında.
Çıkıyor medyanın karşısına,
Dilinde fakir fukara..
Görse fakiri fukarayı yolda.
Pis diye bakmaz suratına

ŞAKLABAN

Bana dönüp baktı
Sırıtkandı
Gözleri pırıl pırıldı
Her an kandırabilirdi

Karanlığın gözyaşları sustu
Kuşlar bomba kustu
Ortalık toz
İnsan yoz
Aldandı cami kalabalığına
Sığmayınca Moskova sokaklarına

“Silahlar susmuş, kalemin ucundan kan damlıyordu”

“Özgürlük kelimeleri havada uçuşurken,
Akıl, kalp, intikamla, nefretle doluydu”

Pencereyi açıp yeryüzüne baktım