Mehmet Çoban Şiirleri - Şair Mehmet Çoban

Gelin bugün “her şeyde hayır vardır” diye kendimizi kandıralım
Etrafımızda olan bitene gözlerimizi kapatalım

Evlerinde oturanlar, şöyle kafanızı kaldırıp dışarıya bakın
İçerilere tıkılmış olanlar, haydi dışarıya çıkıp doğada dolaşın

Bir vakit olsaydı elinden tuttuğum
Yüzlerine gülücükler kondurduğum
Siyah sırma saçlarına el vurduğum
Arama, zaman sarkacında ben yoktum

Güneş gülümserken yeryüzüne doğru

“Abanma artık sırtıma gönül” yeter, dayanamıyorum, bırak sırtımı bana
Aksine çırpınışlar yaşıyorum kalbimde, kalbim dayanmıyor sıkıştırmana
“Ay tutulması gibi soluklarım” savuruyor beni bir o yana, bir bu yana
“Gün aydınlığı güya” anlamıyorum neden, her yer zifiri karanlık, kapkara

“Aydınlığa inancım suya düştü” sular derin, dipsiz, boyun eğmiş dalgalara

Yüksekten düştü aklım
Yerde oyuk açıldı
Putlarla kandırıldım
Rezaletler saçıldı

Yağmurlardan nem aldım

Sevgimi düşe vurdum
Aşkta divana durdum
Nice hayaller kurdum
Yorum, yorum, yoruldum

Delinen hayallerim

Aklımda
Ufkumda
Hayalimde
Beynimde
Bir gölgedir

Çalındı
Çeneler
Çağdışı
Çareler
Çaresizlikte

Gören gözüm,
……Duyan kulağım,
……….........….Şaşırdı! ..

Batının,
…..Ve orta Asya’nın,

Zulmüne hastayım ey gönül
Her dikeninin yanında bir gül
Kokuları kaybolmuş doğadan
Yeşilliği bozulmuş ağaçlardan
Toprak kokmayan topraktan
Tufan olup taşan seller sulardan

Gecenin sessizliğinden sesleniyorum
Güneşe dört saat var
Hayallerim dünden kalan
Umutlarım perişan

Beynimin yıkandığı çocukluktan geliyorum