Mehmet Çoban Şiirleri - Şair Mehmet Çoban

“Her insan hayata sıfır noktasından başlar”

Doğumdan ölüme
Sırlı cümle
Bana ait ne?

Hava sulandı
Hayat damladı
Uçuşan yapraktı
Akıl kuraktı

Karıştı yönler

Bana neyin faydası var?
Beni neler mutlu yapar?
Diye düşünüyorum

Kendimi dinledim
Kendimi dinlendirdim

Bir davan varsa
Zamanı gelince

Aklın, dilin, iraden çözülür
Özgürlüğe ulaşırsın

Seni beklerim ey ölüm, gelmezsin
Duydum ki habersiz gelirmişsin

Dünyaya iz bırakmadan gitmek istiyorum
İz bırakanların dayatmalarından yoruldum

Her günün sonunda
Dururum divana
Diz çökerim tanrıma

Elimde günlük işler
Kontrol edilirler

Okurken,
Rabbimin kitabını,
Aklım satırlarda kaldı! ..

“Ey insan,

Gecenin karanlığında
Gözlerim yıldızlarda
Aklım elimdeki kitapta
Okuduğum satırlarda

“Ant olsun ki,

Bugün yollara düşeceğim
Karakışta geçtiğim yerleri seyredeceğim
Kimi zaman yağmur
Kimi zaman kar
Selamlayacak beni
Seyrederken gelip geçeni

Kalabalıklarda yalnız
Teklikler de çok
Karmaşasında ben
Bir bilsen
Bir bilsem