Mehmet Çoban Şiirleri - Şair Mehmet Çoban

Yaz günü ölseydim
Sıcaktan terlerdim

Sonbaharda ölseydim

Sana ne söylemişsem unut
Artık bitti, duymanı beklediğim umut

Duyurdum gerçekleri sağır sultana
Duyuramadım sadece sana

Bir gece vakti aydınlığa düştüm
Artık geleceğe düştüm
Bütün doğal şeylerle gülüştüm

Doğum ölüm arası
Bir dünya yarası

Bir dilenci köşe başında
Gelmesi imkânsız oraya
Demek ki bir getiren var

Yönetici yaşar sarayda
Halkı yapıvermiş güya

USTURUPLU

Bana bir yalan söyle
İçinde umut olsun

Bana bir yalan söyle

YABANCI

Gevezelik sende kalsın ey politikacı
Benim işi var

Yalana kulaklarım tıkalı

Bir devri perişan yaşarım
Umutlarım cebimde dolaşırım
Umarsızlıklara şaşarım

Mevsim sıcakları tavana vurmuş
Çevremiz alev alev, insanlar kudurmuş

“Dünyanın gerçeğinde bir damlayım
Her türlü çelişkime rağmen ayaktayım”

Güneşli, rüzgarlı bir havada
Zeytin topluyorum dışarıda
Rüzgar içime işliyor

Dil döner
İnsan yanar
Zerki nifak
Masuma
Hayat zindanda

Hep beynimle düşündüm
Bir de kalbimle düşüneyim dedim
Her şey altüst oldu.

Kalbimdeki nefrete
kalbimdeki sevgiye